Trump espelle le aziende spagnole da Cuba: non si tratta ora di incertezza giuridica? (Per vedere i sottotitoli in Italiano premi Play poi, in basso a destra dello schermo, nel quadrato dei sottotitoli, seleziona “IT”. È anche possibile leggere il testo qui sotto).

Trump expulse de Cuba des entreprises espagnoles : pourquoi ne parlez-vous pas maintenant d’insécurité juridique ? (Pour voir les sous-titres en Français, appuyez sur Play et en bas à droite de l’écran, dans l’encadré des sous-titres, sélectionnez „FR“. Vous pouvez également lire le texte en français, plus bas).

Trump expulsa empresas espanholas de Cuba: agora não se fala mais em insegurança jurídica? (Versão em português: clicar CC sobre a tela do vídeo, selecionar idioma e reproduzir. O texto em português pode ser lido mais abaixo).

Trump vertreibt spanische Unternehmen aus Kuba: Sprecht ihr jetzt nicht von Rechtsunsicherheit? (Um die Untertitel auf Deutsch sehen zu können, tippen Sie auf „Play“ und unten auf der rechten Seite des Bildschirms im Feld „Untertitel“ auf „DE“. Auch den deutschen Text können Sie weiter unten lesen).

Ο Τραμπ διώχνει ισπανικές εταιρείες από την Κούβα: δεν μιλάτε τώρα για νομική ανασφάλεια; (Για να δείτε τους υπότιτλους σε ελληνικά. Πατήστε Play και κάτω δεξιά στην οθόνη του βίντεο, στο πλαίσιο υποτίτλων, επιλέξτε «GRE». Το κείμενο μπορεί επίσης να διαβαστεί παρακάτω).

Descargar vídeo en formato MP4 (Botón derecho „Guardar enlace como ….“)

En dispositivo movil mantener pulsado el enlace anterior hasta que aparezca el menú con la opción de descargar.

Ver este mismo video en YouTube

Übersetzung und Untertitel: Corinna Mommert

Koordination der Untertitel: Ana Gil.

Trump vertreibt spanische Unternehmen aus Kuba: Sprecht ihr jetzt nicht von Rechtsunsicherheit?

José Manzaneda, Koordinator von Cubainformación

Vor einigen Jahren lösten die von linken Regierungen vorangetriebenen staatlichen Eingriffe in Lateinamerika, von denen einige spanische Unternehmen betroffen waren, heftige Medienkampagnen aus.

Erinnern Sie sich an die Verstaatlichung des Gassektors in Bolivien, die die Interessen von Repsol betraf (1)? Oder an die Verstaatlichung der Banco de Venezuela, einer Tochtergesellschaft von Santander (2)? Zeitungen, Radio- und Fernsehsender prangerten damals die „Rechtsunsicherheit“ und die schädlichen wirtschaftlichen Auswirkungen einer solchen Markteinmischung an (3).

Heute jedoch hat eine neoliberale Regierung, nämlich die der USA, unter Androhung der Beschlagnahmung von Vermögenswerten, Konten und Eigentum alle ausländischen Unternehmen, darunter mehrere spanische Hotelketten, gezwungen, ihre Geschäfte in Kuba aufzugeben (4).

In diesem Fall gibt es weder ein Handelsabkommen noch eine Entschädigungsvereinbarung. Es handelt sich um eine mafiöse, extraterritoriale Nötigung mit vorgehaltener Waffe, die gegen das Völkerrecht und den freien Handel verstößt (5).

Daher sollte die Reaktion der spanischen Presse, die sich stets für die Interessen ihrer Unternehmen einsetzt, eine wütende Anprangerung einer solchen Ungerechtigkeit sein, nicht wahr?

Nun ja… da können Sie lange warten. Der vorherrschende Ton in der Berichterstattung ist der einer nüchternen Schilderung scheinbar weit entfernter Ereignisse, als hätten diese keinerlei Auswirkungen auf die Interessen spanischer Unternehmen, die diese Medien gewöhnlich mit „patriotischem“ Eifer verteidigen. Dies gilt für die Meldungen der Nachrichtenagentur EFE (6), der Tageszeitungen El Mundo (7) und La Razón (8) sowie der Fachpresse – Expansión (9) und El Economista (10) –, die weder Bewertungen noch Verurteilungen enthalten.

Es gibt jedoch Medien, die noch weiter gehen und die kubanische Regierung für alles verantwortlich machen! Die ABC beispielsweise behauptet, dass „die Sanktionen“ diejenigen „ersticken“, die „an der Spitze“ in Havanna stehen, und dass der „internationale Tourismus“ eine „Finanzierungsquelle der Diktatur“ (11) gewesen sei, die nun mit „der üblichen ideologischen Verschanzung, Opferhaltung und Trotzhaltung“ gegenüber den USA reagiere.

Die ABC wiederholt die Lügen von Marco Rubio ohne jeglichen Beweis: dass die Sanktionen gegen das kubanische Konsortium Gaesa gerichtet seien, ein „undurchsichtiges Geflecht, das von der Militärführung und einer Gruppe von Familien der Elite kontrolliert wird (…), die ein Vermögen von mehr als 18 Milliarden Dollar angehäuft hat“ und deren „Einnahmen auf undurchsichtige Konten umgeleitet werden, während die öffentlichen Dienstleistungen auf der Insel zusammenbrechen“. Gaesa, erinnern wir uns, ist eine staatliche Holdinggesellschaft, die keiner „Familie“ gehört und deren Gewinne in den Staatshaushalt fließen (12).

Und was sagt uns die „fortschrittliche“ Tageszeitung El País? Mehr vom Gleichen. In einem Leitartikel versichert sie, dass „der Rückzug mehrerer spanischer Hotelketten den Zusammenbruch der Insel und die Dringlichkeit für das (kubanische) Regime verdeutlicht, aus seiner Verschanzung herauszukommen“ (13). Die USA entschuldigend, wirft sie dem „Regime“ der Insel vor, sich „in einer destruktiven Lähmung zu verschanzen (…)“.

Erinnern Sie sich an die flammenden Leitartikel von El País, in denen Evo Morales beschuldigt wurde, spanische Unternehmen durch seine Verstaatlichungsdekrete „auszubeuten“, die Bolivien übrigens zum Land mit dem höchsten Wachstum in der Region machten (14) (15) (16) (17)? Wie oft haben wir von der „Rechtsunsicherheit“ gehört, unter der diese Unternehmen litten! Warum sprechen sie jetzt nicht von der Rechtsunsicherheit, die das kriminelle Regime von Donald Trump verursacht?

Coordinación de subtitulaciones: Ana Gil.

Trump expulsa empresas españolas de Cuba: ¿no habláis ahora de inseguridad jurídica?

José Manzaneda, coordinador de Cubainformación

Hace unos años, los procesos de intervención estatal en América Latina que, impulsados por gobiernos de izquierda, afectaron a algunas empresas españolas, desataban fuertes campañas mediáticas.

¿Se acuerdan de la nacionalización del gas en Bolivia, que afectó a los intereses de Repsol (1)? ¿O la nacionalización del Banco de Venezuela, filial del Santander (2)? Diarios, radios y televisiones denunciaban entonces la “inseguridad jurídica” y los efectos económicos perniciosos de semejante intromisión en el mercado (3).

Hoy, sin embargo, un gobierno neoliberal, el de EE. UU., ha obligado, bajo amenaza de confiscación de activos, cuentas y propiedades, a todas las empresas extranjeras, entre ellas varias hoteleras españolas, a abandonar sus negocios en Cuba (4).

En este caso no media acuerdo comercial ni de indemnización. Es una imposición mafiosa, extraterritorial, a punta de pistola, violatoria del derecho internacional y del libre comercio (5).

Por ello, la respuesta de la prensa española, fiel defensora de los intereses de sus empresas, debería ser una denuncia airada de semejante injusticia, ¿verdad que sí?

Pues… esperen sentados. El tono informativo dominante es el de la fría descripción de unos hechos aparentemente lejanos, como si no afectaran a los intereses de las empresas españolas, que estos medios, habitualmente, defienden con ardor “patriótico”. Es el caso de las notas de la agencia EFE (6), de los diarios El Mundo (7) y La Razón (8), o de la prensa especializada -Expansión (9) y El Economista (10)-, que no recogen valoraciones ni condenas.

Pero hay medios que van más allá y culpan de todo ¡al gobierno cubano! El ABC, por ejemplo, dice que “las sanciones” a quien “asfixian” es “a la cúpula” de La Habana y que el “turismo internacional” ha sido una “fuente de financiación de la dictadura” (11) que, ahora, responde con “el habitual atrincheramiento ideológico, el victimismo y el desafío” ante EE.UU.

El ABC repite las mentiras, sin prueba de ningún tipo, de Marco Rubio: que las sanciones son contra el consorcio cubano Gaesa, un “opaco entramado, controlado por la cúpula de los militares y un grupo de familias de la élite (…) que acumula una fortuna de más de 18.000 millones de dólares” y cuyos “ingresos se desvían a cuentas opacas mientras los servicios públicos colapsan” en la Isla. Gaesa, recordemos, es un holding público que no pertenece a ninguna “familia” y cuyos beneficios tributan al presupuesto nacional (12).

¿Y qué nos dice el diario “progresista” El País? Más de lo mismo. En un editorial asegura que “la marcha de varios grupos hoteleros españoles evidencia el colapso de la isla y la urgencia para el régimen (cubano) de salir del atrincheramiento” (13). Excusando a EE. UU., acusa al “régimen” de la Isla de “enrocarse en una parálisis (…) destructiva”.

¿Se acuerdan de los encendidos editoriales de El País que acusaban a Evo Morales de “expoliar” a las empresas españolas por sus decretos de nacionalización que, por cierto, convirtieron a Bolivia en el país con mayor crecimiento de la región (14) (15) (16) (17)? ¡Cuántas veces escuchamos mencionar la “inseguridad jurídica” que sufrían dichas empresas! ¿Por qué no hablan ahora de la inseguridad jurídica impuesta por el régimen criminal de Donald Trump?

Traduzione: Elena Masera Arigoni

Trump espelle le aziende spagnole da Cuba: non si tratta ora di incertezza giuridica?

José Manzaneda, coordinatore di Cubainformación

Coordinazione dei sottotitoli: Ana Gil.

Qualche anno fa, i processi di intervento statale in America Latina, promossi dai governi di sinistra e che hanno colpito alcune aziende spagnole, hanno scatenato forti campagne mediatiche.

Ricordate la nazionalizzazione del gas in Bolivia, che ha colpito gli interessi di Repsol (1)? O la nazionalizzazione del Banco de Venezuela, filiale del Santander (2)? Giornali, radio e televisioni denunciavano allora la “incertezza giuridica” e gli effetti economici perniciosi di una simile intromissione nel mercato (3).

Oggi, tuttavia, un governo neoliberista, quello degli USA, ha costretto, sotto la minaccia di confisca di beni, conti e proprietà, tutte le imprese straniere, tra cui diverse catene alberghiere spagnole, ad abbandonare le loro attività a Cuba (4).

In questo caso non si tratta né di un accordo commerciale né di un risarcimento. Si tratta di un’imposizione mafiosa, extraterritoriale, sotto la minaccia delle armi, che viola il diritto internazionale e il libero scambio (5).

Per questo, la risposta della stampa spagnola, fedele difensore degli interessi delle proprie imprese, dovrebbe essere una ferma condanna di tale ingiustizia, vero?

Beh… mettervi comodi. Il tono dominante dell’informazione è quello della fredda descrizione di fatti apparentemente lontani, come se non riguardassero gli interessi delle imprese spagnole, che questi media, di solito, difendono con ardore “patriottico”. È il caso delle notizie dell’agenzia EFE (6), dei quotidiani El Mundo (7) e La Razón (8), o della stampa specializzata – Expansión (9) ed El Economista (10) –, che non riportano valutazioni né condanne.

Ma ci sono media che vanno oltre e danno la colpa di tutto al governo cubano! L’ABC, ad esempio, afferma che “le sanzioni” stanno “soffocando” coloro che sono “ai vertici” dell’Avana e che il “turismo internazionale” è stato una “fonte di finanziamento della dittatura” (11) che, ora, risponde con “il consueto trincerarsi ideologico, il vittimismo e la sfida” nei confronti degli Stati Uniti.

L’ABC ripete le menzogne, prive di qualsiasi prova, di Marco Rubio: secondo cui le sanzioni sarebbero rivolte contro il consorzio cubano Gaesa, un «reticolo opaco, controllato dai vertici dell’esercito e da un gruppo di famiglie dell’élite (…) che accumula una fortuna di oltre 18 miliardi di dollari» e i cui «ricavi vengono dirottati verso conti oscuri mentre i servizi pubblici crollano» sull’isola. Gaesa, ricordiamo, è una holding pubblica che non appartiene a nessuna «famiglia» e i cui profitti confluiscono nel bilancio nazionale (12).

E cosa ci dice il quotidiano “progressista” El País? Più o meno la stessa cosa. In un editoriale assicura che “la fuga di diversi gruppi alberghieri spagnoli evidenzia il collasso dell’isola e l’urgenza per il regime (cubano) di uscire dal proprio asserragliamento” (13). In difesa degli Stati Uniti, accusa il “regime” dell’isola di “rinchiudersi in una paralisi (…) distruttiva”.

Ricordate gli accesi editoriali di El País che accusavano Evo Morales di “spogliare” le imprese spagnole con i suoi decreti di nazionalizzazione che, tra l’altro, hanno reso la Bolivia il paese con la maggiore crescita della regione (14) (15) (16) (17)? Quante volte abbiamo sentito menzionare l’“insicurezza giuridica” di cui soffrivano tali imprese! Perché ora non parlano dell’insicurezza giuridica imposta dal regime criminale di Donald Trump?

Coordination des sous-titres : Ana Gil.

Traduction et sous-titrage : Rose-Marie LOU

Trump expulse de Cuba des entreprises espagnoles : pourquoi ne parlez-vous pas maintenant d’insécurité juridique ?

José Manzaneda, coordinateur de Cubainformación

Il y a quelques années, les processus d’intervention de l’État en Amérique latine qui, sous l’impulsion des gouvernements de gauche, ont affecté certaines entreprises espagnoles, ont déclenché de fortes campagnes médiatiques.

Vous souvenez-vous de la nationalisation du gaz en Bolivie, qui avait affecté les intérêts de Repsol (1) ? Ou la nationalisation de la Banque du Venezuela, filiale de la banque Santander (2) ? Les journaux, radios et télévisions ont dénoncé alors l’« insécurité juridique » et les effets économiques pernicieux d’une telle ingérence dans le marché (3).

Aujourd’hui, cependant, un gouvernement néolibéral, celui des États-Unis, a contraint, sous la menace de la confiscation des actifs, des comptes et des biens, toutes les entreprises étrangères, dont plusieurs chaînes hôtelières espagnoles, à abandonner leurs activités à Cuba (4). Dans ce cas, il n’y a ni accord commercial ni indemnisation. Il s’agit d’une imposition mafieuse, extraterritoriale, sous la menace des armes, qui viole le droit international et le libre-échange (5).

Pour ces raisons, la réponse de la presse espagnole, fidèle défenseuse des intérêts de ses entreprises, devrait être une dénonciation virulente d’une telle injustice, n’est-ce pas ?

Eh bien… asseyez-vous pour attendre. Le ton dominant de l’information est celui d’une description froide de faits apparemment lointains, comme s’ils n’affectaient pas les intérêts des entreprises espagnoles, que ces médias défendent habituellement avec une ardeur « patriotique ». C’est le cas des dépêches de l’agence EFE (6), des quotidiens El Mundo (7) et La Razón (8), ou de la presse spécialisée – Expansión (9) et El Economista (10) –, qui ne font état ni d’évaluations ni de condamnations.

Mais certains médias vont encore plus loin et rejettent toute la responsabilité sur le gouvernement cubain ! L’ABC, par exemple, affirme que « les sanctions » visent à « asphixier » les « dirigeants » de La Havane et que le « tourisme international » a été une « source de financement de la dictature » (11) qui, aujourd’hui, répond par «l’ habituel retranchement idéologique, le victimisme et le défi » face aux États-Unis.

L’ABC reprend les mensonges, sans la moindre preuve, de Marco Rubio : selon lui, les sanctions viseraient le consortium cubain Gaesa, un « réseau opaque, contrôlé par l’état-major de l’armée et un groupe de familles de l’élite (…) qui accumule une fortune de plus de 18 milliards de dollars » et dont « les revenus sont détournés vers des comptes opaques tandis que les services publics s’effondrent » sur l’île. Gaesa, rappelons-le, est une holding publique qui n’appartient à aucune « famille » et dont les bénéfices sont versés au budget national (12).

Et que nous dit le quotidien « progressiste » El País ? Toujours la même chose. Dans un éditorial, il affirme que « le départ de plusieurs groupes hôteliers espagnols témoigne de l’effondrement de l’île et de l’urgence pour le régime (cubain) de sortir de son retranchement » (13). Excusant les États-Unis, il accuse le « régime » de l’île de « s’enfermer dans une paralysie (…) destructrice ».

Vous souvenez-vous des éditoriaux incendiaires d’El País qui accusaient Evo Morales de « spolier» les entreprises espagnoles par ses décrets de nationalisation qui, soit dit en passant, ont fait de la Bolivie le pays affichant la plus forte croissance de la région (14) (15) (16) (17) ? Combien de fois avons-nous entendu parler de « l’insécurité juridique » dont souffraient ces entreprises ! Pourquoi ne parlent-ils pas maintenant de l’insécurité juridique imposée par le régime criminel de Donald Trump ?

Tradução de Carmen Diniz

Trump expulsa empresas espanholas de Cuba: agora não se fala mais em insegurança jurídica?

José Manzaneda, coordenador da Cubainformación

Há alguns anos, os processos de intervenção estatal na América Latina que, impulsionados por governos de esquerda, afetaram algumas empresas espanholas, desencadeavam fortes campanhas na mídia.

Lembram-se da nacionalização do gás na Bolívia, que afetou os interesses da Repsol (1)? Ou da nacionalização do Banco da Venezuela, filial do Santander (2)? Jornais, rádios e televisões denunciavam então a “insegurança jurídica” e os efeitos econômicos perniciosos de tal intromissão no mercado (3).

Hoje, no entanto, um governo neoliberal, o dos EUA, obrigou, sob ameaça de confisco de ativos, contas e propriedades, todas as empresas estrangeiras, entre elas várias hoteleiras espanholas, a abandonar seus negócios em Cuba (4).

Neste caso, não há acordo comercial nem indenização. Trata-se de uma imposição mafiosa, extraterritorial, à força de armas, que viola o direito internacional e o livre comércio (5).

Por isso, a resposta da imprensa espanhola, fiel defensora dos interesses de suas empresas, deveria ser uma denúncia veemente de tal injustiça, não é mesmo?

Bem… esperem sentados. O tom informativo dominante é o da descrição fria de fatos aparentemente distantes, como se não afetassem os interesses das empresas espanholas, que esses meios, habitualmente, defendem com ardor “patriótico”. É o caso das notícias da agência EFE (6), dos jornais El Mundo (7) e La Razón (8), ou da imprensa especializada — Expansión (9) e El Economista (10) —, que não apresentam avaliações nem condenações.

Mas há meios de comunicação que vão além e culpam por tudo o governo cubano! O ABC, por exemplo, afirma que “as sanções” que “asfixiam” são dirigidas “à cúpula” de Havana e que o “turismo internacional” tem sido uma “fonte de financiamento da ditadura” (11) que, agora, responde com “o habitual entrincheiramento ideológico, o vitimismo e o desafio” perante os EUA.

O ABC repete as mentiras, sem qualquer tipo de prova, de Marco Rubio: que as sanções são contra o consórcio cubano Gaesa, uma “rede opaca, controlada pela cúpula dos militares e por um grupo de famílias da elite (…) que acumula uma fortuna de mais de 18 bilhões de dólares” e cujas “receitas são desviadas para contas opacas enquanto os serviços públicos entram em colapso” na Ilha. A Gaesa, lembremos, é uma holding pública que não pertence a nenhuma “família” e cujos lucros são tributados no orçamento nacional (12).

E o que nos diz o jornal “progressista” El País? Mais do mesmo. Em um editorial, afirma que “a saída de vários grupos hoteleiros espanhóis evidencia o colapso da ilha e a urgência para o regime (cubano) de sair do entrincheiramento” (13). Desculpando os EUA, acusa o “regime” da ilha de “entrincheirar-se em uma paralisia (…) destrutiva”.

Vocês se lembram dos editoriais inflamados do El País que acusavam Evo Morales de “espoliar” as empresas espanholas por seus decretos de nacionalização que, aliás, transformaram a Bolívia no país com maior crescimento da região (14) (15) (16) (17)? Quantas vezes ouvimos falar da “insegurança jurídica” que essas empresas sofriam! Por que não falam agora da insegurança jurídica imposta pelo regime criminoso de Donald Trump?

Ο Τραμπ διώχνει ισπανικές εταιρείες από την Κούβα: δεν μιλάτε τώρα για νομική ανασφάλεια;

José Manzaneda συντονιστής του Cubainformación, ελληνικό κείμενο και υπότιτλοι: La Red Solid@ria Griega – Δίκτυο Bloggers

Πριν από μερικά χρόνια, οι διαδικασίες κρατικής παρέμβασης στη Λατινική Αμερική, οι οποίες, με την ώθηση αριστερών κυβερνήσεων, έπληξαν ορισμένες ισπανικές εταιρείες, πυροδότησαν έντονες εκστρατείες στα μέσα ενημέρωσης.

Θυμάστε την εθνικοποίηση του φυσικού αερίου στη Βολιβία, που έπληξε τα συμφέροντα της Repsol (1); Ή την εθνικοποίηση της Banco de Venezuela, θυγατρικής της Santander (2); Εφημερίδες, ραδιοφωνικοί σταθμοί και τηλεοπτικά κανάλια καταγγέλλαν τότε την «νομική ανασφάλεια» και τις επιζήμιες οικονομικές επιπτώσεις μιας τέτοιας παρέμβασης στην αγορά (3).

Σήμερα, ωστόσο, μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, αυτή των ΗΠΑ, έχει αναγκάσει, υπό την απειλή κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων, τραπεζικών λογαριασμών και ακινήτων, όλες τις ξένες επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων και αρκετές ισπανικές ξενοδοχειακές εταιρείες, να εγκαταλείψουν τις δραστηριότητές τους στην Κούβα (4).

Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει καμία εμπορική συμφωνία ούτε αποζημίωση. Πρόκειται για μια μαφιόζικη, εξωεδαφική επιβολή, υπό την απειλή όπλου, που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και το ελεύθερο εμπόριο (5).

Γι‘ αυτό, η απάντηση του ισπανικού Τύπου, πιστού υπερασπιστή των συμφερόντων των επιχειρήσεών του, θα έπρεπε να είναι μια οργισμένη καταγγελία μιας τέτοιας αδικίας, έτσι δεν είναι;

«Ναι… θα περιμένετε πολύ… » Ο μιντιακός τόνος που κυριαρχεί είναι αυτός της ψυχρής περιγραφής γεγονότων που φαίνονται δήθεν μακρινά, σαν να μην επηρεάζουν τα συμφέροντα των ισπανικών επιχειρήσεων, τα οποία τα συγκεκριμένα μέσα συνήθως υπερασπίζονται με ένθερμο «πατριωτισμό». Αυτή είναι η περίπτωση των τηλεγραφημάτων του πρακτορείου EFE (6), καθώς και των εφημερίδων El Mundo (7) και La Razón (8), ή του εξειδικευμένου οικονομικού Τύπου – Expansión (9) και El Economista (10) – που δεν φιλοξενούν αξιολογήσεις ή καταδίκες.

Υπάρχουν όμως μέσα που προχωρούν ακόμη περισσότερο και ρίχνουν όλη την ευθύνη — απίστευτο κι όμως αληθινό — στην κουβανική κυβέρνηση! Η εφημερίδα ABC, για παράδειγμα, υποστηρίζει ότι οι «κυρώσεις» πλήττουν και «ασφυκτιούν» μόνο την «ηγετική ομάδα» της Αβάνας και ότι ο «διεθνής τουρισμός» υπήρξε «πηγή χρηματοδότησης της δικτατορίας», η οποία τώρα απαντά στις ΗΠΑ με «τη συνηθισμένη ιδεολογική περιχαράκωση, τη θυματοποίηση και την πρόκληση».

Το ABC επαναλαμβάνει επίσης τους ισχυρισμούς του Μάρκο Ρούμπιο, χωρίς να προσκομίζει καμία απόδειξη: ότι οι κυρώσεις στρέφονται κατά του κουβανικού ομίλου Gaesa, ενός «αδιαφανούς δικτύου, ελεγχόμενου από την ηγεσία των στρατιωτικών και από μια ομάδα οικογενειών της ελίτ (…) που έχει συσσωρεύσει περιουσία άνω των 18 δισεκατομμυρίων δολαρίων», και ότι τα «έσοδά του διοχετεύονται σε αδιαφανείς λογαριασμούς, ενώ οι δημόσιες υπηρεσίες στο νησί καταρρέουν». Να θυμίσουμε ότι η Gaesa είναι ένας δημόσιος όμιλος συμμετοχών (holding), δεν ανήκει σε καμία «οικογένεια» και τα κέρδη της αποδίδονται στον εθνικό προϋπολογισμό (12).

Και τι λέει η «προοδευτική» εφημερίδα El País; Περίπου τα ίδια. Σε κύριο άρθρο της υποστηρίζει ότι «η αποχώρηση αρκετών ισπανικών ξενοδοχειακών ομίλων αποδεικνύει την κατάρρευση του νησιού και την επείγουσα ανάγκη για το κουβανικό καθεστώς να εγκαταλείψει την περιχαράκωσή του» (13). Αθωώνοντας ουσιαστικά τις ΗΠΑ, κατηγορεί το «καθεστώς» της Κούβας ότι !παγιδεύεται σε μια καταστροφική αδράνεια».

«Θυμάστε τα πύρινα κύρια άρθρα της El País που κατηγορούσαν τον Εβο Μοράλες ότι «λεηλατούσε» τις ισπανικές επιχειρήσεις μέσω των διαταγμάτων εθνικοποίησης, τα οποία, παρεμπιπτόντως, μετέτρεψαν τη Βολιβία στη χώρα με τη μεγαλύτερη ανάπτυξη στην περιοχή; (14, (15), (16), (17). Πόσες φορές δεν ακούσαμε για τη δήθεν «νομική ανασφάλεια» που υφίσταντο οι επιχειρήσεις αυτές. Γιατί λοιπόν δεν μιλούν τώρα για τη νομική ανασφάλεια που επιβάλλει το εγκληματικό καθεστώς του Ντόναλντ Τραμπ;

Netzwerk Cuba – informationsbüro – e.V.

Solidarität ist die Zärtlichkeit der Völker (Che Guevara)

Trump vertreibt spanische Unternehmen aus Kuba: Sprecht ihr jetzt nicht von Rechtsunsicherheit? – Trump expulsa empresas españolas de Cuba: ¿no habláis ahora de inseguridad jurídica? (+Italiano/Français/Português/Deutsch/Ελληνικά)

Trump vertreibt spanische Unternehmen aus Kuba: Sprecht ihr jetzt nicht von Rechtsunsicherheit?

Trump expulsa empresas españolas de Cuba: ¿no habláis ahora de inseguridad jurídica?

Trump espelle le aziende spagnole da Cuba: non si tratta ora di incertezza giuridica?

Trump expulse de Cuba des entreprises espagnoles : pourquoi ne parlez-vous pas maintenant d’insécurité juridique ?

Trump expulsa empresas espanholas de Cuba: agora não se fala mais em insegurança jurídica?

Ο Τραμπ διώχνει ισπανικές εταιρείες από την Κούβα: δεν μιλάτε τώρα για νομική ανασφάλεια;

Anstehende Veranstaltungen

Berlin: ¡Hasta siempre, Fidel!

Berlin: Tagung/Konferenz : 100 Jahre Fidel Castro und die Zukunft der kubanischen Revolution

Havanna: IV Simposio Internacional sobre Cooperativas Dr. Jesús Cruz Reyes In Memoriam – IV International Symposium on Cooperatives Dr. Jesús Cruz Reyes In Memoriam