La stampa indipendente era dipendente: il caso di Cuba (Per vedere i sottotitoli in Italiano premi Play poi, in basso a destra dello schermo, nel quadrato dei sottotitoli, seleziona “IT”. È anche possibile leggere il testo qui sotto).

A imprensa independente era dependente: o caso Cuba (Versão em português: clicar CC sobre a tela do vídeo, selecionar idioma e reproduzir. O texto em português pode ser lido mais abaixo).

La presse indépendante était dépendante : le cas de Cuba (Pour voir les sous-titres en Français, appuyez sur Play et en bas à droite de l’écran, dans l’encadré des sous-titres, sélectionnez „FR“. Vous pouvez également lire le texte en français, plus bas).

Die unabhängige Presse war abhängig: der Fall Kuba (Um die Untertitel auf Deutsch sehen zu können, tippen Sie auf „Play“ und unten auf der rechten Seite des Bildschirms im Feld „Untertitel“ auf „DE“. Auch den deutschen Text können Sie weiter unten lesen).

Ο ανεξάρτητος Τύπος ήταν εξαρτημένος: η περίπτωση της Κούβας (Ελληνική έκδοση: κάντε κλικ στο CC στο βίντεο, επιλέξτε γλώσσα και αναπαράγετε. Μπορείτε να διαβάσετε το ελληνικό κείμενο παρακάτω)

Descargar vídeo en formato MP4 (Botón derecho „Guardar enlace como ….“)

En dispositivo movil mantener pulsado el enlace anterior hasta que aparezca el menú con la opción de descargar.

Ver este mismo video en YouTube (HD)

Foto de portada: Al Mayadeen.

Coordinación de subtitulaciones: Antonio García Moreno.

Die unabhängige Presse war abhängig: der Fall Kuba

Übersetzung und Untertitel: Angelika Becker

José Manzaneda, Koordinator von Cubainformación

Um „Kriegspropaganda“ zu vermeiden, hatte die Europäische Union den Zugang zu russischen Medien (1) genauso verboten wie irgendwelche russische Finanzierung von europäischen Medien (2), und ist dies nicht etwas, das gegen die „Pressefreiheit“verstößt, oder?

Aber in Kuba ist es illegal, dass Medien und Organisationen Mittel von der Regierung erhalten, die das Land einem unbarmherzigen Wirtschaftskrieg (der USA) unterzieht, aber das ist dann etwas ganz anderes. Das gehört dann unmittelbar zur „Diktatur“ (3).

Die großen internationalen Medien eignen sich den kubanischen angeblich „unabhängigen Journalismus an und fördern ihn, obwohl dieser genauso wie die Dissidenten-Organisationen „abhängig von der Regierung der Vereinigten Staaten ist“ (4). Dies wurde einmal mehr vor einigen Tagen deutlich, als die Mittel der Regierungsagentur USAID seitens der Regierung von Donald Trump eingefroren wurden (5).

Medien wie ADN Cuba, Diario de Cuba oder Cubanet, Nichtregierungs-Organisationen (NGO) wie Cubalex, die Kubanische Beobachtungsstelle für Menschenrechte oder das Kubanische Demokratische Direktorium gerieten in Panik (6)(7). „ Wir sind mit einer unerwarteten Herausforderung konfrontiert: der Suspendierung der Schlüsselfinanzierung,mit der ein Teil unserer Arbeit aufrecht erhalten wird“ sagte ein Leitartikel von Cubanet im Ton eines SOS-Rufs (8), ein digitales Medium, das allein im Jahr 2024 eine halbe Million Dollar aus Washington erhielt (9).

Aber was sagen die großen europäischen Medien zu dieser Sache? Viele schweigen dazu. Andere rechtfertigen es: die spanische Tageszeitung El País titelte, dass „die Suspendierung der Mittel von USAID der letzte große Schlag gegen die unabhängige lateinamerikanische Presse ist“ (10) Der text war unterschrieben von der Kubanerin Carla Gloria Colomé, die während etlicher Jahre auf der Insel arbeitete und von der Regierung der USA als „unabhängige Journalistin“(11) kassierte (12).

USAID hat in den letzten beiden Dekaden rund 350 Millionen Dollar zwischen mehr als 50 Gruppen und Medien des „Anticastrismus“ verteilt, sei es in Kuba, sei es in Miami (13). Allein im Jahr 2024 widmete USAID 2,3 Millionen Dollar an „unabhängige Medien für Kommunikation und den freien Informationsfluss“ in Kuba (14). Das heißt übersetzt: Nachrichten und Reportagen zu bezahlen, die die Politik des ökonomischen Erstickens gegen Kuba rechtfertigen und die die kubanische Regierung für den verursachten Mangel verantwortlich machen.

Aber USAID ist nur eine der Regierungsquellen. Eine andere ist NED (National Endowment for Democracy), die ebenfalls Medien und kubanische NGO der „Opposition“ unterstützt. Das Gleiche macht sie direkt oder über Dritte, über NGO in Argentinien, Peru, Chile, Kolumbien, Mexiko oder andere Länder (15).

Nichts davon wird als Skandal in der internationalen Presse betrachtet. Wir lesen keine Notiz, Nachricht, Reportage, Interview oder Meinungsartikel darüber, dass dies ein offensichtlicher Widerspruch ist: ein „unabhängiger Journalismus“, der abhängig vom Geld des Weißen Hauses ist, und der haargenau dessen Version gegen die kubanische Regierung reproduziert.

Genauso wenig treibt es in den Redaktionen die Schamröte ins Gesicht, dass die Regierung der USA über USAID 6200 Journalisten von mehr als 700 Medien und 279 medialen NGO in 30 Ländern finanziert haben soll (16). Die unsägliche NGO Reporter ohne Grenzen beklagte, dass „das Einfrieren von 268 Millionen, die für 2025 vorgesehen waren, ein Chaos beim Journalismus in der ganzen Welt anrichten wird“, wenn eine „vitale Hilfe für die Projekte gekappt wird, die die Kommunikationsmedien, die Transparenz und die Demokratie stärken“ (17). Am traurigsten ist es, wenn selbst progressive Medien den gleichen Diskurs wiederholen: „ die Kürzungen von Trump“, sagte The Guardian, „können die Desinformation weiter verbreiten“ (18). Eine beschämende Art und Weise, die durch Geld finanzierte Beeinflussung der internationalen öffentlichen Meinung zu rechtfertigen, den Diskurs, die Ideologie und die Werte, die mit den Interessen der USA und der Nato eng verbunden sind (19).

Sicher, USAID hat in den letzten drei Jahren neun Zehntel der Kommunikationsmedien in der Ukraine finanziert, um die Kriegsrhetorik gegen Russland aufrecht zu halten (20) (21).

Können Sie sich vorstellen, was die internationalen Medien, die heute diese skandalöse mediale und politische Einmischung der USA in der ganzen Welt rechtfertigen, sagen würden, wenn auch nur eine Zehntel davon von Russland, China, Venezuela … oder Kuba ausgehen würde?

La prensa independiente era dependiente: el caso Cuba

José Manzaneda, coordinador de Cubainformación

Que, para evitar la “propaganda de guerra”, la Unión Europea haya prohibido tanto el acceso a los medios rusos (1), como cualquier financiamiento ruso a los medios europeos (2), es algo que no atenta contra la “libertad de prensa”, ¿verdad?

Pero, si en Cuba, es ilegal que medios y organizaciones reciban fondos del gobierno que somete al país a una inclemente guerra económica (el de EEUU), la cosa cambia. Esas son cosas propias de una “dictadura” (3).

Los grandes medios internacionales avalan y promocionan un supuesto “periodismo independiente” cubano, a pesar de “depender”, al igual que las organizaciones “disidentes”, del Gobierno de EEUU (4). Esto quedaba demostrado, una vez más, hace unos días, tras la congelación de los fondos de la agencia gubernamental USAID, por parte del Gobierno de Donald Trump (5).

Medios como ADN Cuba, Diario de Cuba o Cubanet, ONG como Cubalex, el Observatorio Cubano de Derechos Humanos, o el Directorio Democrático Cubano, entraban en pánico (6) (7). „Nos enfrentamos a un reto inesperado: la suspensión de una financiación clave que sostenía parte de nuestro trabajo“, decía un editorial en tono SOS de Cubanet (8), un medio digital que, solo en 2024, recibió medio millón de dólares de Washington (9).

Pero, ¿qué dicen sobre este asunto los grandes medios europeos? Muchos callan. Otros, lo justifican: el diario español El País titulaba que “La suspensión de fondos de la USAID” es “el último gran golpe a la prensa independiente latinoamericana” (10). El texto lo firmaba la cubana Carla Gloria Colomé quien, durante años, trabajó en la Isla cobrando, como buena “periodista independiente” (11), del Gobierno de EEUU (12).

La USAID ha repartido, en las últimas dos décadas, cerca de 350 millones de dólares, entre más de 50 grupos y medios del “anticastrismo”, ubicados tanto en Cuba como en Miami (13). Solo en 2024, dedicó 2,3 millones de dólares a „medios de comunicación independientes y libre flujo de información“ en Cuba (14). Traducido: a pagar noticias y reportajes que justifiquen su política de asfixia económica contra Cuba y culpen al Gobierno cubano de las penurias que produce.

Pero la USAID es solo una de las fuentes gubernamentales. Otra es la NED (National Endowment for Democracy), que también sostiene medios y ONG cubanas de “oposición”. Y lo hace de manera directa o triangulada, a través de ONG de Argentina, Perú, Chile, Colombia, México y otros países (15).

Nada de esto es motivo de escándalo en la prensa internacional. No leerán nota, noticia, reportaje, entrevista ni artículo de opinión que aborde la evidente contradicción de un “periodismo independiente” que “depende” del dinero de la Casa Blanca y que reproduce, de manera milimétrica, su relato contra el Gobierno cubano.

Tampoco produce sonrojo en las redacciones que el Gobierno de EEUU, a través de la USAID, haya financiado a 6.200 periodistas de más de 700 medios y a 279 ONG mediáticas en 30 países (16). La impresentable ONG Reporteros Sin Fronteras denunciaba que el congelamiento de 268 millones previstos para 2025 “suma en el caos al periodismo de todo el mundo”, al cortar “un apoyo vital a proyectos que fortalecen los medios de comunicación, la transparencia y la democracia” (17). Lo más triste es que diarios progresistas repiten este mismo discurso: “los recortes de Trump”, decía The Guardian, “pueden disparar la desinformación” (18). Vergonzosa manera de justificar la imposición, mediante dinero, en la opinión pública internacional, del relato, ideología y valores ligados a los intereses de EEUU y de la OTAN (19).

Por cierto, la USAID ha financiado, en los últimos tres años, a nueve de cada diez medios de comunicación de Ucrania, para sostener la retórica de la guerra contra Rusia (20) (21).

¿Se imaginan que dirían los medios internacionales, que hoy justifican esta escandalosa injerencia mediática y política de EEUU en todo el mundo, si una décima parte de todo esto lo hicieran Rusia, China, Venezuela… o Cuba?

Tradotto da: Elena Masera Arigoni

“Lecciones de manipulación” su Cubainformación TV

Coordinamento dei sottotitoli: Antonio García Moreno.

La stampa indipendente era dipendente: il caso di Cuba

Il fatto che, per prevenire la “propaganda di guerra”, l’Unione Europea abbia vietato sia l’accesso ai media russi (1) sia qualsiasi finanziamento russo ai media europei (2) non è qualcosa che viola la “libertà di stampa”, vero?

Ma se a Cuba è illegale per i media e le organizzazioni ricevere fondi dal governo che sottopone il Paese a un’inclemente guerra economica (quello degli Stati Uniti), le cose cambiano. Queste sono cose che appartengono a una “dittatura” (3).

I principali media internazionali appoggiano e promuovono un presunto “giornalismo indipendente” cubano, nonostante “dipendano”, come le organizzazioni “dissidenti”, dal governo statunitense (4). Ciò è stato dimostrato, ancora una volta, pochi giorni fa, in seguito al congelamento dei fondi dell’agenzia governativa USAID, da parte del governo di Donald Trump (5).

Media come ADN Cuba, Diario de Cuba o Cubanet, ONG come Cubalex, l’Osservatorio cubano per i diritti umani o la Direzione democratica cubana, sono andati in panico (6) (7). “Ci troviamo di fronte a una sfida inaspettata: la sospensione di finanziamenti fondamentali che sostenevano parte del nostro lavoro”, si legge in un editoriale da un tono di SOS di Cubanet (8), un media digitale che, solo nel 2024, ha ricevuto mezzo milione di dollari da Washington (9).

Ma cosa raccontano i principali media europei su questo tema? Molti tacciono. Altri lo giustificano: il quotidiano spagnolo El País ha titolato che “La sospensione dei fondi USAID” è “l’ultimo grande colpo alla stampa indipendente latinoamericana” (10). Il testo è stato firmato dalla cubana Carla Gloria Colomé che, per anni, ha lavorato sull’isola e, da brava “giornalista indipendente” (11), è stata pagata dal governo USA (12).

Negli ultimi due decenni, l’USAID ha distribuito quasi 350 milioni di dollari a più di 50 gruppi e media “anticastristi”, situati sia a Cuba che a Miami (13). Solo nel 2024, ha dedicato 2,3 milioni di dollari ai “media indipendenti e al libero flusso di informazioni” a Cuba (14). Tradotto: per pagare notizie e reportage che giustifichino la sua politica di asfissia economica nei confronti di Cuba e incolpino il governo cubano delle difficoltà che essa produce.

Ma l’USAID è solo una delle fonti governative. Un’altra è la NED (National Endowment for Democracy), che sostiene anche i media cubani e le ONG “di opposizione”. E lo fa direttamente o in modo triangolato, attraverso ONG in Argentina, Perù, Cile, Colombia, Messico e altri Paesi (15).

Nulla di tutto ciò è motivo di scandalo per la stampa internazionale. Non leggerete alcun articolo, notizia, reportage, intervista o opinione che affronti l’evidente contraddizione di un “giornalismo indipendente” che “dipende” dai soldi della Casa Bianca e che riproduce al millimetro la sua narrazione contro il governo cubano.

Non fa arrossire le redazioni il fatto che il governo statunitense, attraverso l’USAID, abbia finanziato 6.200 giornalisti di oltre 700 testate e 279 ONG del settore in 30 Paesi (16). La vergognosa ONG Reporter senza frontiere ha denunciato che il congelamento di 268 milioni previsto per il 2025 “getta nel caos il giornalismo di tutto il mondo” tagliando “il sostegno vitale ai progetti che rafforzano i media, la trasparenza e la democrazia” (17). La cosa più triste è che i giornali progressisti ripetono lo stesso discorso: “I tagli di Trump”, ha detto il Guardian, “potrebbero innescare la disinformazione” (18). Un modo vergognoso di giustificare l’imposizione, attraverso il denaro, sull’opinione pubblica internazionale, della narrativa, dell’ideologia e dei valori legati agli interessi degli USA e della NATO (19).

Per inciso, negli ultimi tre anni l’USAID ha finanziato nove media ucraini su dieci per sostenere la retorica della guerra contro la Russia (20) (21).

Riuscite a immaginare cosa direbbero i media internazionali, che oggi giustificano questa scandalosa ingerenza mediatica e politica statunitense in tutto il mondo, se un decimo di tutto questo fosse attuato dalla Russia, dalla Cina, dal Venezuela… o da Cuba?

Tradução de Carmen Diniz

A imprensa independente era dependente: o caso Cuba

O fato de a União Europeia, para evitar a “propaganda de guerra”, ter proibido tanto o acesso aos meios de comunicação social russos (1) como qualquer financiamento russo dos meios de comunicação social europeus (2) não é algo que atente contra a “liberdade de imprensa”, verdade?

Mas se em Cuba é ilegal que os meios de comunicação e as organizações recebam fundos do governo que submete o país a uma guerra econômica inclemente (o dos EUA), as coisas mudam de figura. Estas coisas são típicas de uma “ditadura” (3).

Os grandes meios de comunicação internacionais apoiam e promovem um suposto „jornalismo independente“ cubano, apesar de „dependerem“, tal como as organizações „dissidentes“, do governo dos EUA (4). Isso ficou demonstrado, mais uma vez, há poucos dias, após o congelamento de fundos da agência governamental USAID, pelo governo de Donald Trump (5).

Meios de comunicação como ADN Cuba, Diario de Cuba ou Cubanet, ONGs como Cubalex, o Observatório Cubano dos Direitos Humanos ou a Direção Democrática Cubana, entraram em pânico (6) (7). “Estamos perante um desafio inesperado: a suspensão de um financiamento chave que apoiava parte do nosso trabalho”, dizia um editorial em tom de SOS do Cubanet (8), um meio de comunicação digital que, só em 2024, recebeu meio milhão de dólares de Washington (9).

Mas o que é que os grandes meios de comunicação europeus têm a dizer sobre o assunto? Muitos estão em silêncio. Outros justificam-no: o diário espanhol El País afirmava em título que “a suspensão dos fundos da USAID” é “o último grande golpe para a imprensa independente latino-americana” (10). O texto foi assinado pela cubana Carla Gloria Colomé que, durante anos, trabalhou na ilha e, como boa “jornalista independente” (11), foi paga pelo governo dos Estados Unidos (12).

Nas últimas duas décadas, a USAID distribuiu cerca de 350 milhões de dólares por mais de 50 grupos e meios de comunicação “anticastristas”, localizados tanto em Cuba como em Miami (13). Só em 2024, dedicou 2,3 milhões de dólares aos “meios de comunicação independentes e ao livre fluxo de informação” em Cuba (14). Traduzindo: para pagar notícias e reportagens que justifiquem a sua política de asfixia econômica contra Cuba e culpem o governo cubano pelas dificuldades que produz.

Mas a USAID é apenas uma das fontes governamentais. Outra é a NED (National Endowment for Democracy), que também apoia os meios de comunicação cubanos e as ONG da „oposição“. E o faz diretamente ou de forma triangular, através de ONG da Argentina, Peru, Chile, Colômbia, México e outros países (15).

Nada disto é motivo de escândalo na imprensa internacional. Não se lerá nenhum artigo, notícia, reportagem, entrevista ou artigo de opinião que aborde a contradição evidente de um “jornalismo independente” que “depende” do dinheiro da Casa Branca e que reproduz, milimetricamente, a sua narrativa contra o governo cubano.

Também não faz corar as redações o fato de o governo dos EUA, através da USAID, ter financiado 6.200 jornalistas de mais de 700 meios de comunicação social e 279 ONG de comunicação social em 30 países (16). A vergonhosa ONG Repórteres Sem Fronteiras denunciou que o congelamento de 268 milhões previsto para 2025 “lança o jornalismo em todo o mundo no caos” ao cortar “o apoio vital a projetos que reforçam os meios de comunicação, a transparência e a democracia” (17). O mais triste é que os jornais progressistas repetem este mesmo discurso: “Os cortes de Trump”, disse o The Guardian, “podem fazer disparar a desinformação” (18). Forma vergonhosa de justificar a imposição, através do dinheiro, à opinião pública internacional, da narrativa, da ideologia e dos valores ligados aos interesses dos EUA e da OTAN (19).

Aliás, a USAID financiou nove em cada dez meios de comunicação ucranianos nos últimos três anos para apoiar a retórica de guerra contra a Rússia (20) (21).

Podem imaginar o que diriam os meios de comunicação internacionais, que hoje justificam esta escandalosa ingerência mediática e política dos EUA em todo o mundo, se um décimo de tudo isto fosse feito pela Rússia, China, Venezuela… ou Cuba?

Espace „Leçons de manipulation“ sur Cubainformación TV

Coordination des sous-titres : Antonio Garcia Moreno.

Traduction est sous-titrage : Rose-Marie LOU

La presse indépendante était dépendante : le cas de Cuba

José Manzaneda, coordinateur de Cubainformación

Lorsque, pour éviter la „propagande de guerre“, l’Union européenne interdit l’accès aux médias russes (1), et tout financement russe aux médias européens (2), cela ne porte aucune atteinte à la „liberté de la presse“, pas vrai ?

Mais si à Cuba, il est illégal que des médias et des organisations perçoivent des fonds du gouvernement qui soumet le pays à une impitoyable guerre économique (celui des USA), ça change tout. Ce sont des éléments caractéristiques d’une „dictature“ (3).

Les grands médias internationaux cautionnent et promeuvent un prétendu „journalisme indépendant“ cubain, bien qu’il soit „dépendant“, tout comme les organisations „dissidentes“, du gouvernement des USA (4). C’est ce qui a été démontré, une fois de plus, il y a quelques jours, après le gel des fonds de l’agence gouvernementale USAID, par le gouvernement de Donald Trump (5).

Des médias comme ADN Cuba, Diario de Cuba ou Cubanet, des ONG comme Cubalex, l’Observatoire cubain des droits humains ou le Directorio democrático cubano, ont commencé à paniquer (6) (7). “ Nous sommes confrontés à un défi inattendu : la suspension d’un financement clé qui soutenait une partie de notre travail“, a déclaré un éditorial en mode SOS de Cubanet (8), un média numérique qui, rien qu’en 2024, a reçu un demi-million de dollars de Washington (9).

Mais que disent les grands médias européens sur cette question ? Beaucoup se taisent. D’autres le justifient : le quotidien espagnol El Pais a titré que „la suspension des fonds de l’USAID“ est „le dernier grand coup porté à la presse indépendante latino-américaine“ (10). Le texte est signé par la cubaine Carla Gloria Colomé qui, pendant des années, a travaillé sur l’île en étant rémunérée en tant que bon „journaliste indépendant“ (11), par le gouvernement des USA (12).

L’USAID a distribué, au cours des 20 dernières années, près de 350 millions de dollars à plus de 50 groupes et médias de l'“anti castrisme“ situés à Cuba et à Miami (13). Rien qu’en 2024, elle a consacré 2,3 millions de dollars à „des médias indépendants et de libre circulation de l’information“ à Cuba (14). Traduction : à payer des artricles et des reportages qui justifient sa politique d’asphyxie économique contre Cuba et attribuent au gouvernement cubain les difficultés provoquées.

Mais l’USAID n’est qu’une des sources gouvernementales. Il y a une autre, la NED (National Endowment for Democracy), qui soutient également des médias et des ONG cubaines d'“opposition“. Et elle le fait de manière directe ou triangulaire, à travers des ONG d’Argentine, du Pérou, du Chili, de Colombie, du Mexique et d’autres pays (15).

Rien de tout cela ne fait l’objet de scandale dans la presse internationale. Vous ne lirez pas d’article, de nouvelles, de reportage, d’interview ou d’article d’opinion qui aborde la contradiction évidente d’un „journalisme indépendant“ qui „dépend“ de l’argent de la Maison Blanche et qui reproduit, au millimètre près, son discours contre le gouvernement cubain.

Pas plus que cela ne fait rougir personne dans les rédactions que le gouvernement des USA, par l’intermédiaire de l’USAID, ait financé 6200 journalistes de plus de 700 médias et 279 ONG médiatiques dans 30 pays (16). L’imprésentable ONG Reporters sans frontières a dénoncé le gel de 268 millions prévus pour 2025 „qui va s’ajouter au chaos du journalisme dans le monde entier“, en coupant „un soutien vital à des projets qui renforcent les médias, la transparence et la démocratie“ (17). Le plus triste est que les journaux progressistes répètent ce même discours : „les coupures de Trump“, a dit The Guardian, „peuvent multiplier la désinformation“ (18). Honteuse façon de justifier l’imposition, par l’argent, dans l’opinion publique internationale, du récit, de l’idéologie et des valeurs liées aux intérêts des USA et de l’OTAN (19).

En effet, l’USAID a financé, au cours des trois dernières années, neuf médias sur dix en Ukraine pour soutenir la rhétorique de guerre contre la Russie (20) (21).

Imaginez ce que diraient les médias internationaux qui justifient aujourd’hui cette scandaleuse ingérence médiatique et politique des USA dans le monde entier, si un dixième de tout cela était le fait de la Russie, la Chine, le Venezuela… ou de Cuba ?

(1) https://es.euronews.com/2022/03/02/ucrania-crisis-ue-rt

(2) https://www.swissinfo.ch/spa/la-ue-llega-a-un-acuerdo-para-prohibir-que-los-partidos-pol%C3%ADticos-reciban-fondos-rusos/77635184

(3) https://latamjournalismreview.org/es/articles/nueva-ola-de-represion-golpea-la-prensa-independiente-ante-la-entrada-en-vigor-de-la-nueva-ley-de-comunicacion-en-cuba/

(4) https://www.resumenlatinoamericano.org/2025/02/11/cuba-la-usaid-y-el-periodismo-independiente/

(5) https://www.reuters.com/world/us/us-funded-cuban-media-limbo-after-trump-orders-usaid-closed-2025-02-10/

(6) https://www.vozdeamerica.com/a/como-impactaria-cese-ayuda-internacional-eeuu-oposicion-cuba-/7961545.html

(7) https://www.14ymedio.com/internacional/suspension-ayuda-usaid-alarma-medios_1_1110932.html

(8) https://es-us.noticias.yahoo.com/medios-cubanos-financiados-eeuu-limbo-154051878.html

(9) https://www.jornada.com.mx/noticia/2025/02/10/mundo/medios-cubanos-financiados-por-eu-en-el-limbo-tras-orden-de-cierre-en-usaid-215

(10) https://elpais.com/us/2025-02-16/la-suspension-de-fondos-de-usaid-el-ultimo-gran-golpe-a-la-prensa-independiente-latinoamericana.html

(11) https://revistaelestornudo.com/author/carla/

(12) https://www.ned.org/region/latin-america-and-caribbean/

(13) https://vocesdelsur.prensa-latina.cu/eeuu-se-destapo-la-caja-de-pandora/

(14) https://www.jornada.com.mx/noticia/2025/02/10/mundo/medios-cubanos-financiados-por-eu-en-el-limbo-tras-orden-de-cierre-en-usaid-215

(15) https://www.cubainformacion.tv/contra-cuba/20211001/93451/93451-ong-argentina-revista-anfibia-y-cosecha-roja-formando-periodistas-para-atacar-a-cuba

(16) https://x.com/wikileaks/status/1887501752213409919

(17) https://rsf.org/en/usa-trump-s-foreign-aid-freeze-throws-journalism-around-world-chaos

(18) https://www.theguardian.com/global-development/2025/feb/11/trump-usaid-cuts-freeze-press-freedom-ukraine-afghanistan-media-rsf

(19) https://www.eldiario.es/internacional/theguardian/disparar-desinformacion-recortes-trump_1_12046321.html

(20) https://buzos.com.mx/noticia/la-usaid-financia-nueve-de-cada-10-medios-periodisticos-en-ucrania

(21) https://diario-octubre.com/2025/02/08/ucrania-fue-el-mayor-receptor-de-las-subvenciones-de-la-usaid/

Ο ανεξάρτητος Τύπος ήταν εξαρτημένος: η περίπτωση της Κούβας

José Manzaneda, συτονιστής του Cubainformación, Ελληνικά: La Red Solid@ria Griega Το γεγονός ότι, προκειμένου να αποτρέψει την «πολεμική προπαγάνδα», η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει απαγορεύσει τόσο την πρόσβαση στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης (1) όσο και οποιαδήποτε ρωσική χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών μέσων ενημέρωσης (2) δεν είναι κάτι που παραβιάζει την «ελευθερία του Τύπου», έτσι δεν είναι;

Αλλά, αν στην Κούβα είναι παράνομο για τα μέσα ενημέρωσης και τους οργανισμούς να λαμβάνουν χρήματα από την κυβέρνηση (των ΗΠΑ) που υποβάλλει τη χώρα σε έναν σκληρό οικονομικό πόλεμο , τα πράγματα αλλάζουν. Αυτά είναι πράγματα μιας «δικτατορία» (3).

Τα μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης υποστηρίζουν και προωθούν μια υποτιθέμενη κουβανική «ανεξάρτητη δημοσιογραφία», παρά το γεγονός ότι «εξαρτώνται», όπως και οι «αντικαθεστωτικές» οργανώσεις, από την κυβέρνηση των ΗΠΑ (4). Αυτό φάνηκε, για άλλη μια φορά, πριν από λίγες ημέρες, μετά το πάγωμα των κονδυλίων της κυβερνητικής υπηρεσίας USAID, από την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ (5).

Μέσα ενημέρωσης όπως το ADN Cuba, το Diario de Cuba ή το Cubanet, ΜΚΟ όπως το Cubalex, το Κουβανικό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή το Δημοκρατικό Διευθυντήριο της Κούβας πανικοβλήθηκαν (6) (7). «Αντιμετωπίζουμε μια απροσδόκητη πρόκληση: την αναστολή βασικών χρηματοδοτήσεων που στήριζαν μέρος του έργου μας», ανέφερε ένα κύριο άρθρο, σε τόνο SOS στο Cubanet (8), ένα ψηφιακό μέσο ενημέρωσης που, μόνο το 2024, έλαβε μισό εκατομμύριο δολάρια από την Ουάσινγκτον (9).

Τι λένε όμως τα μεγάλα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης για το θέμα αυτό; Πολλά σιωπούν. Άλλα το δικαιολογούν: η ισπανική εφημερίδα El País τιτλοφορεί ότι «η αναστολή των κονδυλίων της USAID» είναι «το τελευταίο μεγάλο πλήγμα στον ανεξάρτητο Τύπο της Λατινικής Αμερικής» (10). Το κείμενο υπογράφει η Κουβανή Κάρλα Γκλόρια Κολομέ, η οποία για χρόνια εργαζόταν στο νησί και, ως καλή «ανεξάρτητη δημοσιογράφος» (11), πληρωνόταν από την κυβέρνηση των ΗΠΑ (12).

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η USAID έχει διανείμει σχεδόν 350 εκατομμύρια δολάρια σε περισσότερες από 50 «αντι-Κάστρο» ομάδες και μέσα ενημέρωσης, που βρίσκονται τόσο στην Κούβα όσο και στο Μαϊάμι (13). Μόνο το 2024, χορήηγησε 2,3 εκατομμύρια δολάρια στα «ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης και την ελεύθερη ροή πληροφοριών» στην Κούβα (14). Σε μετάφραση: για να πληρώνει για ειδήσεις και ρεπορτάζ που δικαιολογούν την πολιτική της οικονομικής ασφυξίας κατά της Κούβας και κατηγορούν την κουβανική κυβέρνηση για τις κακουχίες που αυτή παράγει.

Αλλά η USAID είναι μόνο μία από τις κυβερνητικές πηγές. Μια άλλη είναι το NED (National Endowment for Democracy), το οποίο επίσης υποστηρίζει τα κουβανικά μέσα ενημέρωσης και τις ΜΚΟ της «αντιπολίτευσης». Και το κάνει άμεσα ή τριγωνικά, μέσω ΜΚΟ στην Αργεντινή, το Περού, τη Χιλή, την Κολομβία, το Μεξικό και άλλες χώρες (15).

Τίποτα από όλα αυτά δεν προκαλεί σκάνδαλο στον διεθνή Τύπο. Δεν θα διαβάσετε κανένα άρθρο, είδηση, ρεπορτάζ, συνέντευξη ή άρθρο γνώμης που να αγγίζει την προφανή αντίφαση μιας «ανεξάρτητης δημοσιογραφίας» που «εξαρτάται» από τα χρήματα του Λευκού Οίκου και που αναπαράγει, μέχρι το χιλιοστό, ττο αφήγημά της εναντίον της κουβανικής κυβέρνησης.

Επίσης, δεν κάνει τις συντακτικές ομάδες να κοκκινίζουν που η κυβέρνηση των ΗΠΑ, μέσω της USAID, έχει χρηματοδοτήσει 6.200 δημοσιογράφους από περισσότερα από 700 μέσα και 279 ΜΚΟ μέσων ενημέρωσης σε 30 χώρες (16). Η επαίσχυντη ΜΚΟ “Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα” κατήγγειλε ότι το πάγωμα των 268 εκατομμυρίων που σχεδιάζεται για το 2025 «ρίχνει τη δημοσιογραφία σε όλο τον κόσμο στο χάος», κόβοντας «ζωτικής σημασίας υποστήριξη για προγράμματα που ενισχύουν τα ΜΜΕ, τη διαφάνεια και τη δημοκρατία» (17). Το πιο θλιβερό είναι ότι οι προοδευτικές εφημερίδες επαναλαμβάνουν τον ίδιο λόγο: «Οι περικοπές του Τραμπ», ανέφερε ο Guardian, «θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν την παραπληροφόρηση» (18). Ένας ντροπιαστικός τρόπος να δικαιολογηθεί η επιβολή, μέσω του χρήματος, στη διεθνή κοινή γνώμη, του αφηγήματος, της ιδεολογίας και των αξιών που συνδέονται με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ (19).

Παρεμπιπτόντως, η USAID έχει χρηματοδοτήσει εννέα στα δέκα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης τα τελευταία τρία χρόνια για να υποστηρίξει τη ρητορική του πολέμου κατά της Ρωσίας (20) (21).

Μπορείτε να φανταστείτε τι θα έλεγαν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, τα οποία σήμερα δικαιολογούν αυτή τη σκανδαλώδη βορειοαμερικανική μιντιακή και πολιτική ανάμειξη σε όλο τον κόσμο, αν το ένα δέκατο όλων αυτών γινόταν από τη Ρωσία, την Κίνα, τη Βενεζουέλα… ή την Κούβα;

Netzwerk Cuba – informationsbüro – e.V.

Solidarität ist die Zärtlichkeit der Völker (Che Guevara)

Die unabhängige Presse war abhängig: der Fall Kuba – La prensa independiente era dependiente: el caso Cuba (+Italiano/Português/Français/Deutsch/Ελληνικά)

Die unabhängige Presse war abhängig: der Fall Kuba

La prensa independiente era dependiente: el caso Cuba

La stampa indipendente era dipendente: il caso di Cuba

A imprensa independente era dependente: o caso Cuba

La presse indépendante était dépendante : le cas de Cuba

Ο ανεξάρτητος Τύπος ήταν εξαρτημένος: η περίπτωση της Κούβας

Anstehende Veranstaltungen

Berlin: Tagung/Konferenz : 100 Jahre Fidel Castro und die Zukunft der kubanischen Revolution

Berlin: Keine Chance für Kuba?

Leipzig: Kuba ist nicht allein! Blockade brechen! Unblock Cuba!

Berlin: Ich Fidel

Havanna: IV Simposio Internacional sobre Cooperativas Dr. Jesús Cruz Reyes In Memoriam – IV International Symposium on Cooperatives Dr. Jesús Cruz Reyes In Memoriam