Υπόθεση Κούβα: Θα πρέπει να αφαιρεθεί από τις ΗΠΑ η διοργάνωση των Αγώνων του Λος Άντζελες; (Για να δείτε τους υπότιτλους σε ελληνικά. Πατήστε Play και κάτω δεξιά στην οθόνη του βίντεο, στο πλαίσιο υποτίτλων, επιλέξτε «GRE». Το κείμενο μπορεί επίσης να διαβαστεί παρακάτω).

Caso Cuba: Os EUA devem ser retirados da realização dos Jogos de Los Angeles? (Versão em português: clicar CC sobre a tela do vídeo, selecionar idioma e reproduzir. O texto em português pode ser lido mais abaixo).

Il caso Cuba: è necessario revocare agli USA l’organizzazione dei Giochi Olimpici di Los Angeles? (Per vedere i sottotitoli in Italiano premi Play poi, in basso a destra dello schermo, nel quadrato dei sottotitoli, seleziona “IT”. È anche possibile leggere il testo qui sotto).

Le cas de Cuba : Doit-on retirer aux USA le siège des Jeux de Los Angeles ? (Pour voir les sous-titres en Français, appuyez sur Play et en bas à droite de l’écran, dans l’encadré des sous-titres, sélectionnez „FR“. Vous pouvez également lire le texte en français, plus bas).

Der Fall Kuba: Muss man nicht den USA die Spiele am Austragungsort Los Angeles entziehen? (Um die Untertitel auf Deutsch sehen zu können, tippen Sie auf „Play“ und unten auf der rechten Seite des Bildschirms im Feld „Untertitel“ auf „DE“. Auch den deutschen Text können Sie weiter unten lesen).

Descargar vídeo en formato MP4 (Botón derecho „Guardar enlace como ….“)

En dispositivo movil mantener pulsado el enlace anterior hasta que aparezca el menú con la opción de descargar.

Ver este mismo video en YouTube

Foto de portada: X de Antonio Guerrero Rodíguez.

Coordinación de subtitulaciones: Antonio García Moreno.

Übersetzung und Untertitel: Angelika Becker

Der Fall Kuba: Muss man nicht den USA die Spiele am Austragungsort Los Angeles entziehen?

José Manzaneda, Koordinator von Cubainformación

Ein Land (eine Regierung), das die Olympischen Spiele organisiert, verpflichtet sich, den olympischen Geist zu bewahren, die Neutralität und die Nichtpolitisierung dieses Sportereignisses, ist es nicht so? Dann, wenn es so ist, müsste das Internationale Olympische Komitee sofort den USA den Austragungsort und die Organisation der Olympischen Spiele 2028 entziehen, die in Los Angeles stattfinden sollen.

Weil das Weiße Haus sich einseitig anmaßt, das Veto-Recht gegenüber den Auswahlmannschaften von gewissen Ländern zur Teilnahme an internationalen Sportwettkämpfen auszuüben, die auf ihrem Territorium stattfinden.

Der Fall Kuba ist besonders schmerzlich. Weil die Regierung der USA nicht nur die Wirtschaft dieses Landes mittels unerbittlicher Sanktionen zerstört und in Folge dessen auch seine sportliche Entwicklung verschlechtert. Darüber hinaus unterliegen ihre Mannschaften und Auswahlen einem systematischen Veto.

Was 2025 betrifft, hat Washington kein einziges Sportvisum für Kuba erteilt (1), und 81 Personen aus acht Spezialrichtungen, von Sportlern bis zur technischen Unterstützung, hat man Visa verweigert, um an Wettkämpfen in den USA und in ihren kolonialisierten Gebieten wie Puerto Rico und Jungferninseln teilzunehmen (2).

Einige Beispiele. Im Februar wurde die Basketball-Auswahl der Männer vom Americup ausgeschlossen, weil sie nicht in Puerto Rico spielen konnten.

Im März konnte eine Delegation von 14 kubanischen Athleten nicht an der Weltmeisterschaft des „Atletismo Máster Bajo Techo“ teilnehmen, die in Florida durchgeführt wurde (3).

Im Juli konnte die kubanische Volleyball-Auswahl der Frauen nicht in Puerto Rico an der Final Four Noreca teilnehmen, was beinhaltete, nicht um den Titel des Kontinents kämpfen zu können (4).

Eine der bedauernswertesten Fälle ist der, der Frauen-Softball-Mannschaft der kleinen Ligen: kubanische Kinder von 10 – 12 Jahren konnten in Puerto Rico nicht spielen, weil die USA ihren Begleitern die Visa verweigerten (5).

Aber die Verbote treffen nicht nur Kuba. Der Brasilianer Hugo Calderano, Welt-Spitzenspieler im Tischtennis, konnte im Juli nicht am Wettkampf des WTT Grand Smash de Las Vegas teilnehmen (6). Der Grund? Er hat in Kuba gespielt, vor zwei Jahren, bei der Panamerikanischen Meisterschaft.

Und dazu noch das Klima des Terrors! Die Fußball-Auswahl der Kaiman-Inseln hat beschlossen, sich nicht der Partie gegen Kuba zu stellen, da der größte Teil ihrer Spieler, mit einem Studenten-Visum für die USA, befürchteten, diese bei einer Reise auf die Insel zu verlieren (7). Im gerade abgelaufenen Juni beschloss Rayko Arozarena, Torhüter der kubanischen Fußball-Auswahl, der in der US-amerikanischen Liga spielt, seine Auswahlmannschaft zu verlassen, aus Angst, nicht mehr in die USA zurückkehren zu können (8).

Aber es gibt, obwohl es als schändlich erscheint, eine gewisse Sportpresse, die diese Politik rechtfertigt. Das Medium Swing Completo, das vom Anticastristen Daniel de Malas geleitet wird, hält daran fest, dass „es eine Prämisse der Regierung (Trump) ist, Druck auf die Diktatur auszuüben, die in Kuba regiert, um jede Tür eines möglichen Entkommens zu verschließen. Das ohne jeden Zweifel mit dem Ziel, den Kubanern zur Freiheit zu verhelfen“ (9).

Die Regierung der USA antwortet gewöhnlich nicht mal auf den Antrag für Sport-Visa von Kuba. Obwohl sie auf außergewöhnliche Weise im Juli sogar schriftlich geantwortet hat. Sie lehnt die Visa für die kubanische Volleyball-Auswahl der Frauen ab, um „die USA vor Ausländischen Terroristen und anderen Bedrohungen der Nationalen Sicherheit zu schützen“ (10).

Die unsinnige Großschreibung, die Willkürmaßnahme, um Schaden anzurichten, die Politisierung des Sports, sind mehr als offensichtlich. Aber die „seriöse Presse“ sagt uns, in kaltem Ton, dass so viele Sportler in den USA nicht spielen konnten wegen „bürokratischer Hindernisse“ (11), “einer mäßigen Polemik“ (12) „wegen Visa-Problemen“ (13), wegen „diplomatischer Probleme“ (14) oder „der Migrationspolitik geschuldet“ (15). Ohne Skandal, oder einer Anklage oder irgendeiner Verurteilung.

Heute spielen im Gegensatz dazu US-amerikanische Sportler in Kuba, ohne irgendwelche Probleme, wie zum Beispiel beim kürzlichen Norcera Beach Tour des Beachvolleyballs, ausgetragen in Varadero (16). Aber stellen Sie sich vor, Kuba würde ein vergleichbares Veto einlegen… den USA gegenüber? In der Sportpresse würden wir Begriffe lesen wie „Regime“, „totalitär“, „Freiheit“ oder „Politisierung des Sports“ … bis zum Gehtnichtmehr (17).

Caso Cuba: ¿Deben retirar a EEUU la sede de los Juegos de Los Ángeles?

José Manzaneda, coordinador de Cubainformación

Un país (un gobierno) organizador de las Olimpiadas se compromete a velar por el espíritu olímpico, la neutralidad y la no politización de dicho evento deportivo, ¿verdad? Pues, si esto es así, el Comité Olímpico Internacional debería retirar, de inmediato, a EEUU, la sede y organización de los Juegos Olímpicos de 2028, a realizarse en Los Ángeles.

Porque la Casa Blanca, de forma unilateral, se arroga el derecho de vetar a las selecciones de determinados países en los eventos deportivos internacionales que se desarrollan en su territorio.

El caso de Cuba es particularmente sangrante. Porque el Gobierno de EEUU no solamente ha destruido, mediante implacables sanciones, la economía de dicho país y, en consecuencia, ha deteriorado su desarrollo deportivo. Además, sus equipos y selecciones son sistemáticamente vetadas.

En lo que va de 2025, Washington no ha aprobado ninguna visa deportiva para Cuba (1), y a 81 personas de ocho especialidades, entre deportistas y equipo técnico, se les ha negado la visa para competir en EEUU y en sus territorios colonizados, como Puerto Rico e Islas Vírgenes (2).

Algunos ejemplos. En febrero, la selección de baloncesto masculina quedó eliminada de la Americup al no poder jugar en Puerto Rico.

En marzo, una delegación de 14 atletas cubanos no pudo competir en el Campeonato Mundial de Atletismo Máster Bajo Techo, celebrado en Florida (3).

En julio, la selección cubana de voleibol femenino no pudo participar, en Puerto Rico, en la Final Four Norceca, lo que le impide disputar el título continental (4).

Uno de los casos más lamentables es el del equipo femenino de softbol de las Pequeñas Ligas: niñas cubanas de 10 a 12 años no han podido jugar en Puerto Rico, porque EEUU denegó las visas a sus acompañantes (5).

Pero las prohibiciones no solo afectan a Cuba. El brasileño Hugo Calderano, estrella mundial del tenis de mesa, no ha podido competir, en julio, en el WTT Grand Smash de Las Vegas (6). ¿La razón? Haber jugado en Cuba, hace dos años, el Campeonato Panamericano.

A ello añádase el clima de terror generado. La selección de fútbol de Islas Caimán decidió no presentarse a su partido contra Cuba, ya que la mayor parte de sus jugadores, con visa de estudiante en EEUU, temían perderla de viajar a la Isla (7). Este pasado junio, el portero de la selección cubana de fútbol, Rayko Arozarena, que juega en la liga estadounidense, decidió abandonar su selección por temor a no poder regresar a EEUU (8).

Pero, aunque les parezca vergonzoso, hay cierta prensa deportiva que justifica esta política. El medio Swing Completo, dirigido por el anticastrista Daniel de Malas, sostenía que “es una premisa del gobierno (de Trump) ejercer presión sobre la dictadura que impera en Cuba para cerrarle la puerta ante cualquier vía de escape. Eso, sin duda alguna, con el objetivo de ayudar a la libertad de los cubanos” (9).

El Gobierno de EEUU, habitualmente, ni siquiera contesta a la solicitud de visas deportivas por parte de Cuba. Sin embargo, de manera excepcional, en julio respondió por escrito. Negó la visa a la selección cubana de voleibol femenino para “proteger a los EEUU de Terroristas Extranjeros y otras Amenazas a la Seguridad Nacional” (10).

El disparate mayúsculo, la arbitrariedad para causar daño, la politización del deporte, son más que evidentes. Pero la “prensa seria” nos dice, en tono frío, que tantos deportistas no han podido jugar en EEUU por un “impedimento burocrático” (11), una “polémica medida” (12), por “problemas de visado” (13), por “problemas diplomáticos” (14) o debido a “políticas migratorias” (15). Sin escándalo, denuncia ni condena alguna.

Hoy, por contra, deportistas estadounidenses juegan en Cuba, sin problema de ningún tipo, como en el reciente Norceca Beach Tour de voleibol playa, disputado en Varadero (16). Pero ¿se imaginan que Cuba aplicara un veto semejante… a EEUU? En la prensa deportiva leeríamos términos como “régimen”, “totalitario”, “libertad” o “politización del deporte”… hasta en la sopa de letras (17).

Υπόθεση Κούβα: Θα πρέπει να αφαιρεθεί από τις ΗΠΑ η διοργάνωση των Αγώνων του Λος Άντζελες;

José Manzaneda, συντονιστής Cubainformación, Ελληνικό κείμενο και υπότιτλοι: La Red Solid@ria Griega – Δίκτυο Bloggers

Μια χώρα (μια κυβέρνηση) που διοργανώνει τους Ολυμπιακούς Αγώνες δεσμεύεται για το ολυμπιακό πνεύμα, την ουδετερότητα και τη μη πολιτικοποίηση ενός τέτοιου αθλητικού γεγονότος, σωστά; Λοιπόν, αν είναι έτσι, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή θα πρέπει να αποσύρει αμέσως τις ΗΠΑ από τη φιλοξενία και τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2028 στο Λος Άντζελες.

Επειδή ο Λευκός Οίκος μονομερώς παίρνει το δικαίωμα να ασκεί βέτο στις ομάδες ορισμένων χωρών σε διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις που λαμβάνουν χώρα στην επικράτειά του.

Η περίπτωση της Κούβας είναι ιδιαίτερα ματωμένη. Διότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ όχι μόνο κατέστρεψε, μέσω των αδυσώπητων κυρώσεων, την κουβανική οικονομία και κατά συνέπεια επιδείνωσε την αθλητική της ανάπτυξη. Επιπλέον, οι ομάδες και τα εθνικά της συγκροτήματα απαγορεύονται συστηματικά.

Μέχρι στιγμής, το 2025, η Ουάσινγκτον δεν έχει εγκρίνει καμία αθλητική βίζα για την Κούβα (1) και 81 άτομα από οκτώ ειδικότητες, συμπεριλαμβανομένων αθλητών και τεχνικού προσωπικού, δεν έχουν λάβει βίζα για να αγωνιστούν στις ΗΠΑ και στα αποικιοκρατούμενα εδάφη τους, όπως το Πουέρτο Ρίκο και οι Παρθένοι Νήσοι (2).

Μερικά παραδείγματα. Τον Φεβρουάριο, η ανδρική ομάδα μπάσκετ αποκλείστηκε από το Americup επειδή δεν μπορούσε να παίξει στο Πουέρτο Ρίκο.

Τον Μάρτιο, μια αντιπροσωπεία 14 Κουβανών αθλητών δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου Masters στη Φλόριντα (3).

Τον Ιούλιο, η γυναικεία ομάδα βόλεϊ της Κούβας δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στο Final Four Norceca στο Πουέρτο Ρίκο, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να διεκδικήσει τον ηπειρωτικό τίτλο (4).

Μια από τις πιο θλιβερές περιπτώσεις είναι αυτή της ομάδας σόφτμπολ των κοριτσιών της Μικρής Λίγκας: Κορίτσια από την Κούβα, ηλικίας 10 έως 12 ετών δεν μπόρεσαν να παίξουν στο Πουέρτο Ρίκο επειδή οι ΗΠΑ αρνήθηκαν τη χορήγηση βίζας στους συνοδούς τους (5).

Αλλά οι απαγορεύσεις δεν επηρεάζουν μόνο την Κούβα. Ο Βραζιλιάνος Hugo Calderano, παγκόσμιο αστέρι της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, δεν μπόρεσε να αγωνιστεί τον Ιούλιο στο WTT Grand Smash στο Λας Βέγκας (6). Ο λόγος; Επειδή έπαιξε στην Κούβα, πριν από δύο χρόνια, στο Παναμερικανικό Πρωτάθλημα.

Προσθέστε σε αυτό το κλίμα τρομοκρατίας. Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των Νήσων Κέιμαν αποφάσισε να μη λάβει μέρος στον αγώνα της με την Κούβα, καθώς οι περισσότεροι παίκτες της, οι οποίοι έχουν φοιτητική βίζα στις ΗΠΑ, φοβήθηκαν ότι θα την έχαναν αν ταξίδευαν στο νησί (7). Τον περασμένο Ιούνιο, ο τερματοφύλακας της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Κούβας, Rayko Arozarena, ο οποίος αγωνίζεται στο πρωτάθλημα των ΗΠΑ, αποφάσισε να εγκαταλείψει την εθνική του ομάδα από φόβο μήπως δεν μπορέσει να επιστρέψει στις ΗΠΑ (8).

Αλλά, όσο ντροπιαστικό και αν τους φαίνεται, υπάρχει ένα συγκεκριμένο αθλητικό έντυπο που δικαιολογεί αυτή την πολιτική. Το Swing Completo, που διευθύνεται από τον αντικαστρίστα Ντανιέλ ντε Μάλας, υποστήριξε ότι „είναι προϋπόθεση της κυβέρνησης (Τραμπ) να ασκήσει πίεση στη δικτατορία που βασιλεύει στην Κούβα για να κλείσει την πόρτα σε κάθε μέσο διαφυγής. Αυτό, χωρίς αμφιβολία, με στόχο να βοηθήσει την ελευθερία των Κουβανών“ (9).

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ συνήθως δεν απαντά καν στο αίτημα της Κούβας για αθλητικές βίζες. Κατ‘ εξαίρεση, ωστόσο, τον Ιούλιο απάντησε εγγράφως. Αρνήθηκε τη χορήγηση βίζας στη γυναικεία ομάδα βόλεϊ της Κούβας, προκειμένου να «προστατεύσει τις Ηνωμένες Πολιτείες από ξένους τρομοκράτες και άλλες απειλές εθνικής ασφάλειας» (10).

Η απόλυτη ανοησία, η αυθαιρεσία για να προκληθεί βλάβη, η πολιτικοποίηση του αθλητισμού, είναι κάτι παραπάνω από προφανείς. Αλλά ο «σοβαρός Τύπος» μας λέει, με ψυχρό ύφος, ότι τόσοι πολλοί αθλητές δεν μπόρεσαν να αγωνιστούν στις ΗΠΑ εξαιτίας ενός «γραφειοκρατικού κωλύματος» (11), ενός «αμφιλεγόμενου μέτρου» (12), «προβλημάτων βίζας» (13), «διπλωματικών προβλημάτων» (14) ή λόγω «μεταναστευτικής πολιτικής» (15). Ούτε σκάνδαλο, ούτε καταγγελία, ούτε καταδίκη.

Σήμερα, από την άλλη πλευρά, οι Βορειοαμερικανοί αθλητές παίζουν στην Κούβα χωρίς κανένα πρόβλημα, όπως στο πρόσφατο Norceca Beach Volleyball Tour, που διεξήχθη στο Βαραδέρο. (16). Αλλά μπορείτε να φανταστείτε την Κούβα να εφαρμόζει ένα τέτοιο βέτο… στις ΗΠΑ; Στον αθλητικό Τύπο θα διαβάζαμε όρους όπως «ολοκληρωτικό καθεστώς», “ελευθερία” ή «πολιτικοποίηση του αθλητισμού»… μέχρι και ένα ολόκληρο παιχνίδι λέξεων (17).

Tradução de Carmen Diniz

Caso Cuba: Os EUA devem ser retirados da realização dos Jogos de Los Angeles?

O governo dos EUA não só destruiu a economia do país com sanções implacáveis e, consequentemente, prejudicou seu desenvolvimento esportivo. Além disso, suas equipes e seleções nacionais são sistematicamente banidas. Até agora, em 2025, Washington não aprovou um único visto esportivo para Cuba, e 81 pessoas em oito esportes, incluindo atletas e comissão técnica, tiveram seus vistos negados para competir nos EUA e em seus territórios colonizados, como Porto Rico e as Ilhas Virgens. E o que a imprensa esportiva nos diz?

José Manzaneda, coordenador de Cubainformación

Um país (um governo) que sedia as Olimpíadas está comprometido em garantir o espírito olímpico, a neutralidade e a não politização do evento esportivo, certo? Bem, se for esse o caso, o Comitê Olímpico Internacional deveria retirar imediatamente os EUA da sede e da organização dos Jogos Olímpicos de 2028, a serem realizados em Los Angeles.

Porque a Casa Branca assume unilateralmente o direito de vetar seleções de determinados países em eventos esportivos internacionais realizados em seu território.

O caso de Cuba é particularmente flagrante. Porque o governo dos EUA não só destruiu a economia do país com sanções implacáveis e, consequentemente, deteriorou seu desenvolvimento esportivo, como também baniu sistematicamente suas equipes e seleções nacionais.

Até agora, em 2025, Washington não aprovou nenhum visto esportivo para Cuba (1), e 81 pessoas em oito especialidades, incluindo atletas e equipe técnica, tiveram seus vistos negados para competir nos EUA e seus territórios colonizados, como Porto Rico e as Ilhas Virgens (2).

Alguns exemplos: Em fevereiro, o time masculino de basquete foi eliminado do Americup após não poder jogar em Porto Rico.

Em março, uma delegação de 14 atletas cubanos não pôde competir no Campeonato Mundial de Atletismo Indoor Masters, realizado na Flórida (3).

Em julho, a seleção cubana de vôlei feminino não pôde participar do Norceca Final Four, em Porto Rico, o que a impede de disputar o título continental (4).

Um dos casos mais lamentáveis é o da equipa feminina de softball da Little League: meninas cubanas entre os 10 e os 12 anos não puderam jogar em Porto Rico porque os EUA negaram vistos às suas companheiras (5).

Mas as proibições não afetam apenas Cuba. O astro brasileiro do tênis de mesa Hugo Calderano não pôde competir no WTT Grand Smash em Las Vegas em julho (6). O motivo? Por ter jogado em Cuba há dois anos no Campeonato Pan-Americano.

Soma-se a isso o clima de terror gerado. A seleção de futebol das Ilhas Cayman decidiu não comparecer à partida contra Cuba, pois a maioria de seus jogadores, que tinham vistos de estudante nos EUA, temia perdê-los caso viajassem para a ilha (7). Em junho passado, o goleiro da seleção cubana de futebol, Rayko Arozarena, que joga na liga americana, decidiu deixar seu time por medo de não poder retornar aos EUA (8).

Mas, embora possa parecer vergonhoso, há uma certa imprensa esportiva que justifica essa política. O jornal Swing Completo, dirigido pelo anticastrista Daniel de Malas, sustentou que „é uma premissa do governo (Trump) pressionar a ditadura que governa Cuba a fechar as portas a qualquer rota de fuga. Isso, sem dúvida, com o objetivo de ajudar a liberdade dos cubanos“ (9).

O governo dos EUA rotineiramente nem sequer responde aos pedidos de vistos esportivos de Cuba. No entanto, excepcionalmente, respondeu por escrito em julho. Negou vistos à seleção feminina de vôlei cubana para „proteger os Estados Unidos de terroristas estrangeiros e outras ameaças à segurança nacional“ (10).

O puro absurdo, a intenção arbitrária de causar danos, a politização do esporte são mais do que evidentes. Mas a „imprensa séria“ nos diz, em tom frio, que tantos atletas não puderam jogar nos EUA por causa de um „impedimento burocrático“ (11), uma „medida controversa“ (12), „problemas de visto“ (13), „problemas diplomáticos“ (14) ou devido a „políticas de imigração“ (15). Sem escândalo, reclamação ou condenação de qualquer tipo.

Hoje, porém, atletas americanos jogam em Cuba sem problemas, como no recente Norceca Beach Volleyball Tour, realizado em Varadero (16). Mas você consegue imaginar Cuba aplicando um veto semelhante… aos EUA? Na imprensa esportiva, lemos termos como „regime“, „totalitário”, „liberdade“ ou „politização do esporte“… até mesmo em sopa de letrinhas (17).

Spazio “Lecciones de manipulación” in Cubainformación TV

Coordinazione dei sottotitoli: Antonio García Moreno.

Traduzione: Elena Masera Arigoni

Il caso Cuba: è necessario revocare agli USA l’organizzazione dei Giochi Olimpici di Los Angeles?

José Manzaneda, coordinatore di Cubainformación

Un Paese (un governo) che organizza le Olimpiadi si impegna a garantire lo spirito olimpico, la neutralità e la non politicizzazione di tale evento sportivo, giusto? Se è così, il Comitato Olimpico Internazionale dovrebbe immediatamente revocare agli Stati Uniti la sede e l’organizzazione dei Giochi Olimpici del 2028, che si terranno a Los Angeles.

Perché la Casa Bianca, in modo unilaterale, si arroga il diritto di vietare la partecipazione delle squadre di determinati paesi agli eventi sportivi internazionali che si svolgono sul suo territorio.

Il caso di Cuba è particolarmente grave. Perché il governo degli Stati Uniti non solo ha distrutto, con sanzioni spietate, l’economia di quel paese e, di conseguenza, ha compromesso il suo sviluppo sportivo, ma le sue squadre e i suoi atleti sono sistematicamente esclusi.

Finora, nel 2025, Washington non ha approvato alcun visto sportivo per Cuba (1) e a 81 persone di otto specialità, tra atleti e staff tecnico, è stato negato il visto per competere negli Stati Uniti e nei suoi territori colonizzati, come Porto Rico e le Isole Vergini (2).

Alcuni esempi. A febbraio, la nazionale maschile di pallacanestro è stata eliminata dall’Americup per non aver potuto giocare a Porto Rico.

A marzo, una delegazione di 14 atleti cubani non ha potuto partecipare al Campionato mondiale di atletica leggera indoor master, tenutosi in Florida (3).

A luglio, la nazionale cubana di pallavolo femminile non ha potuto partecipare, a Porto Rico, alla Final Four Norceca, il che le impedisce di disputare il titolo continentale (4).

Uno dei casi più deplorevoli è quello della squadra femminile di softball delle Piccole Leghe: ragazzine cubane di età compresa tra i 10 e i 12 anni non hanno potuto giocare a Porto Rico perché gli Stati Uniti hanno negato i visti ai loro accompagnatori (5).

Ma i divieti non riguardano solo Cuba. Il brasiliano Hugo Calderano, stella mondiale di ping pong, non ha potuto partecipare, a luglio, al WTT Grand Smash di Las Vegas (6). Il motivo? Aver giocato a Cuba, due anni fa, il Campionato Panamericano.

A ciò si aggiunga il clima di terrore che si è creato. La nazionale di calcio delle Isole Cayman ha deciso di non presentarsi alla partita contro Cuba, poiché la maggior parte dei suoi giocatori, titolari di un visto per studenti negli USA, temeva di perderlo recandosi sull’isola (7). Lo scorso giugno, il portiere della nazionale cubana di calcio Rayko Arozarena, che gioca nel campionato statunitense, ha deciso di abbandonare la sua squadra per paura di non poter tornare negli Stati Uniti (8).

Ma, anche se può sembrare vergognoso, alcuni giornali sportivi giustificano questa politica. Il giornale Swing Completo, diretto dall’anticastrista Daniel de Malas, sosteneva che «è una prerogativa del governo (di Trump) esercitare pressione sulla dittatura che governa Cuba per chiuderle ogni via di fuga. Questo, senza dubbio, con l’obiettivo di aiutare la libertà dei cubani» (9).

Il governo degli Stati Uniti, di solito, non risponde nemmeno alle richieste di visti sportivi da parte di Cuba. Tuttavia, in via eccezionale, a luglio ha risposto per iscritto. Ha negato il visto alla squadra cubana di pallavolo femminile per “proteggere gli Stati Uniti dai terroristi stranieri e da altre minacce alla sicurezza nazionale” (10).

L’assurdità, l’arbitrarietà volta a causare danni, la politicizzazione dello sport sono più che evidenti. Ma la “stampa seria” ci dice, con tono freddo, che tanti atleti non hanno potuto giocare negli Stati Uniti a causa di un “impedimento burocratico” (11), una “misura controversa” (12), “problemi di visto” (13), “problemi diplomatici” (14) o a causa delle “politiche migratorie” (15). Senza scandalo, denuncia o condanna alcuna.

Oggi, invece, gli atleti statunitensi giocano a Cuba senza alcun problema, come nel recente Norceca Beach Tour di beach volley, disputato a Varadero (16). Ma immaginate se Cuba applicasse un veto simile… agli Stati Uniti? Sulla stampa sportiva leggeremmo termini come “regime”, “totalitario”, ‘libertà’ o “politicizzazione dello sport”… persino nella minestrina con le lettere (17).

Coordination des sous-titres : Antonio Garcia Moreno.

Traduction et sous-titrage : Rose-Marie LOU

Le cas de Cuba : Doit-on retirer aux USA le siège des Jeux de Los Angeles ?

José Manzaneda, coordinateur de Cubainformación

Un pays (un gouvernement) organisateur des Jeux olympiques s’engage à veiller à l’esprit olympique, la neutralité et la non-politisation de cet événement sportif, n’est-ce pas ? Donc s’il en est ainsi, le Comité international olympique devrait immédiatement retirer aux États-Unis le siège et l’organisation des Jeux olympiques de 2028 à Los Angeles.

Parce que la Maison Blanche s’arroge unilatéralement le droit d’opposer son veto aux sélections de certains pays lors des événements sportifs internationaux qui se déroulent sur leur territoire.

Le cas de Cuba est particulièrement sanglant. Parce que le gouvernement des USA n’a pas seulement détruit, par des sanctions implacables, l’économie de ce pays et, en conséquence, a détérioré son développement sportif. Qui plus est, ses équipes et sélections sont systématiquement interdites.

Jusqu’à maintenant en 2025, Washington n’a accepté aucun visa sportif pour Cuba (1), et 81 personnes de huit spécialités, comprenant les sportifs et l’équipe technique, se sont vu refuser le visa pour concourir aux États-Unis et dans leurs territoires colonisés, comme Porto Rico et les îles Vierges (2).

Quelques exemples. En février, l’équipe masculine de basket-ball a été éliminée de l’Americup parce qu’elle ne pouvait pas jouer à Porto Rico.

En mars, une délégation de 14 athlètes cubains n’a pas pu participer au Championnat du monde d’athlétisme en salle, qui s’est tenu en Floride (3).

En juillet, l’équipe cubaine de volleyball féminin n’a pas pu participer, à Porto Rico, à la Final Four Norceca, ce qui l’empêche de disputer le titre continental (4).
L’un des cas les plus déplorables est celui de l’équipe féminine de softball des Ligues Mineures : des fillettes cubaines âgées de 10 à 12 ans n’ont pas pu jouer à Porto Rico, parce que les États-Unis ont refusé les visas à leurs accompagnatrices (5).

Mais les interdictions ne concernent pas seulement Cuba. Le Brésilien Hugo Calderano, star mondiale du tennis de table, n’a pas pu participer en juillet au WTT Grand Smash de Las Vegas (6). Pourquoi ? pour avoir joué à Cuba, il y a deux ans, pour le championnat panaméricain.

À cela s’ajoute le climat de terreur qui en résulte. L’équipe de football des Îles Caïman a décidé de ne pas se présenter à son match contre Cuba, car la plupart de ses joueurs, titulaires d’un visa d’étudiant aux USA, craignent de le perdre en voyageant sur l’île (7). En juin dernier, le gardien de l’équipe cubaine de football, Rayko Arozarena, qui joue dans la ligue américaine, a décidé d’abandonner sa sélection par crainte de ne pas pouvoir retourner aux États-Unis (8).

Mais, aussi honteux que cela puisse paraître, il y a une certaine presse sportive qui justifie cette politique. El media Swing Completo, dirigé par l’anticastriste Daniel de Malas, a soutenu que „c’est un principe du gouvernement (de Trump) d’exercer des pressions sur la dictature qui règne à Cuba pour lui fermer la porte à tout échappatoire. Cela, sans aucun doute, dans le but d’aider la liberté des Cubains“ (9).

Le gouvernement des États-Unis, habituellement, ne répond même pas aux demandes de visas sportifs de la part de Cuba. Toutefois, à titre exceptionnel, il a répondu par écrit en juillet. Il a refusé les visas à la sélection cubaine de volleyball féminin pour „protéger les USA des terroristes étrangers et d’autres menaces à la sécurité nationale“ (10).

Une énormité, l’arbitraire pour nuire, la politisation du sport sont plus qu’évidentes. Mais la „presse sérieuse“ nous dit, d’ un ton froid, que tant de sportifs n’ont pas pu jouer aux États-Unis à cause d’“empêchements bureaucratiques“ (11), des „mesures polémiques“ (12), pour des „problèmes de visa“ (13), pour des „problèmes diplomatiques“ (14) ou à cause de „politiques migratoires“ (15). Pas de scandale, de dénonciation ou de condamnation.

Aujourd’hui, par contre, les sportifs américains jouent à Cuba, sans aucun problème, comme dans le récent Norceca Beach Tour de volleyball de plage, disputé à Varadero (16). Mais imaginez que Cuba applique un tel veto… pour les USA ? Dans la presse sportive on lirait des termes comme „régime“, „totalitaire“, „liberté“ ou „politisation du sport“… jusque dans la soupe de lettres (17).

Netzwerk Cuba – informationsbüro – e.V.

Solidarität ist die Zärtlichkeit der Völker (Che Guevara)

Caso Cuba: ¿Deben retirar a EEUU la sede de los Juegos de Los Ángeles? (+Ελληνικά/Português/Italiano/Français/Deutsch)

Der Fall Kuba: Muss man nicht den USA die Spiele am Austragungsort Los Angeles entziehen?

Caso Cuba: ¿Deben retirar a EEUU la sede de los Juegos de Los Ángeles?

Υπόθεση Κούβα: Θα πρέπει να αφαιρεθεί από τις ΗΠΑ η διοργάνωση των Αγώνων του Λος Άντζελες;

Caso Cuba: Os EUA devem ser retirados da realização dos Jogos de Los Angeles?

Il caso Cuba: è necessario revocare agli USA l’organizzazione dei Giochi Olimpici di Los Angeles?

Le cas de Cuba : Doit-on retirer aux USA le siège des Jeux de Los Angeles ?

Anstehende Veranstaltungen

Berlin: Tagung/Konferenz : 100 Jahre Fidel Castro und die Zukunft der kubanischen Revolution

Berlin: Keine Chance für Kuba?

Leipzig: Kuba ist nicht allein! Blockade brechen! Unblock Cuba!

Berlin: Ich Fidel

Havanna: IV Simposio Internacional sobre Cooperativas Dr. Jesús Cruz Reyes In Memoriam – IV International Symposium on Cooperatives Dr. Jesús Cruz Reyes In Memoriam