Crisi elettrica a Cuba: il volto nascosto (Versione italiana: cliccare CC sul video, selezionare la lingua e riprodurre. Potete leggere il testo in italiano più in basso).

Το κρυφό πρόσωπο της κρίσης ηλεκτρικής ενέργειας στην Κούβα (Ελληνική έκδοση: κάντε κλικ στο CC στο βίντεο, επιλέξτε γλώσσα και αναπαράγετε. Μπορείτε να διαβάσετε το ελληνικό κείμενο παρακάτω).

Elektrizitätskrise in Kuba: das verborgene Gesicht (Für die deutsche Version bitte über dem Bildschirm „CC“ anklicken, die Sprache wählen und wiedergeben. Der deutsche Text ist auch auf dieser Seite weiter unten zu finden).

Crise électrique à Cuba : la face cachée (Version française: Appuyez sur CC sur l’écran vidéo, sélectionnez la langue et de reproduire. Texte français peut être lu ci-dessous).

Crise de eletricidade em Cuba : A Face Oculta (Versão em português: clicar CC sobre a tela do vídeo, selecionar idioma e reproduzir. O texto em português pode ser lido mais abaixo).

Descargar vídeo en formato MP4 (Botón derecho „Guardar enlace como ….“)

En dispositivo movil mantener pulsado el enlace anterior hasta que aparezca el menú con la opción de descargar.

Ver este mismo video en YouTube

Foto de portada: Cubadebate

Elektrizitätskrise in Kuba: das verborgene Gesicht

Übersetzung und Untertitel: Corinna Mommert

Das US-Finanzministerium verfolgt und bestraft Reedereien, die Treibstoff transportieren zu den thermoelektrischen Kraftwerken Kubas (1).

Es verfolgt und bestraft jede internationale Bank, die Überweisungen kubanischer Institutionen oder Kredite für die Zahlung von Lieferungen zur Verfügung stellt (2). Die US-Sanktionen enden nach fünf Jahren mit 90 % der venezolanischen Ölproduktion, ehemaliger Hauptlieferant von Treibstoff nach Kuba.

Darüber hinaus ist es dem Weißen Haus gelungen, jede einzelne der kubanischen Deviseneinkommensquellen zu beeinflussen: Überweisungen der kubanischen Emigration wurden verboten für mehr als drei Jahre (3); für den europäischen Tourismus nach Kuba wurden für Visastrafen verhängt, während der us-amerikanische verriegelt und verrammelt bleibt (4), und die vollständige Umsetzung des Helms-Burton-Gesetzes hat den Zustrom ausländischer Investitionen nach Kuba abgeschnitten (5).

Lassen Sie uns zu all dem die Preissteigerung aller kubanischen Importe durch das traditionelle US-Handelsembargo hinzufügen; Strafen und Druck an Unternehmen und Länder, die mit der Insel handeln; oder die Unmöglichkeit, dass Kuba auf Kredite zugreift zum Beispiel, um sein Stromsystem zu modernisieren, wegen der Stimme der USA in der Weltbank und der Interamerikanischen Entwicklungsbank (6).

Kubas Elektrizitätskrise ist das Ergebnis der Summe dieser Elemente. Aber Sie werden keine einzige Erwähnung von ihnen finden in der internationalen Presse. Teile dieser Presse beschreiben zweifellos die kubanische Situation so wie sie ist (7). Eine dramatische, untragbare Realität. Aber zu den Ursachen, die dazu geführt haben, der Strafpolitik? (8) Keine Silbe. (9)

Ein anderer Teil der Medien ergreift Partei, um das Verbrechen zu unterstützen. Dies ist der Fall bei der Zeitung „El País“, deren Spezialistin für Kuba Carla Gloria Colomé zuvor im Auftrag der US-Regierung für „El Estornudo“ (10) (11) arbeitete. Sie spricht mit uns über den „jahrzehntelangen Mangel an Investitionen“, „einer veralteten elektrischen Anlage“, die „immer noch von fossilen Brennstoffen abhängt“, als ob dies eine bürokratische oder skurrile Entscheidung Havannas wäre (12). Alles, um den von der US-Regierung auferlegten Wirtschaftskrieg zu vertuschen, die jahrelang ihr Gehalt bezahlte.

Ein anderes spanisches Medium, „El Confidencia“l, nennt bestimmte Gründe für die Krise (13): Zunächst einmal wäre da das venezolanische Öl: „Caracas kann nicht mal mehr 50% von dem, was zuvor geliefert wurde, nach Havanna schicken.“ wird uns gesagt. Aber warum erklären Sie nicht, dass sie es nicht mehr tun können weil die US-Blockade 90 Prozent ihrer Produktion verunmöglichte? Und das Einkommen (14)? Zweitens: der Tourismus. Die kubanische Regierung hat viel von ihrer finanziellen Liquidität verloren aufgrund des Tourismusrückgangs, eine ihrer Haupteinkünfte. Aber warum schweigt man über einen der Hauptgründe? Was ist mit den USA, die europäische Touristen bestrafen, die die Insel besuchen?

Den Wirtschaftskrieg gegen Kuba zu verschweigen ist der einzige Weg, um ihn zu rechtfertigen und damit die Konsequenzen der „65 Jahren kommunistischen Managements“ – oder der „Wirtschaftlichen Zentralisierung“ aufzudrücken. (Kurioserweise, genau dann, wenn dies weniger als je zuvor in der Geschichte der Fall ist nach dem Prozess der Öffnung für den Privatsektor) (15).

Und nach all dem gibt es Medien, die bereits die nächste Angriffslinie errichten: die angebliche Repression. Die Warnung des Präsidenten Miguel Díaz-Canel dass man keinen Vandalismus zulassen werde, der die Vorteile des Stromausfalls ausnutzt. Wenn das in einem anderen Land passiert, würde es als normale Handlung eines Staates berichtet werden zur Verteidigung öffentlichen oder privaten Eigentums.Aber wenn es in Kuba ist, ändert sich alles: uns wird gesagt: „Das Regime (…) drohte mit zunehmender Repression gegen diejenigen, die protestieren“ (16) oder „Die Regierung warnt, dass sie Proteste nicht tolerieren wird.“ (17).

Das kubanische Volk erleidet einen rücksichtslosen Krieg mit Unterstützung der internationalen Medien. Ein Krieg, der nie eine solche Intensität erreicht hat. Daher ist es notwendig, mehr denn je, die Solidarität der ganzen Welt zu aktivieren, um die Kriminellen und ihre Propagandaorgane zu stoppen (18).

Coordinación de subtitulaciones: Antonio García Moreno.

Crisis eléctrica en Cuba: la cara oculta

José Manzaneda, coordinador de Cubainformación.- El Departamento del Tesoro de EEUU persigue y sanciona a las navieras que llevan combustible a las centrales termoeléctricas de Cuba (1).

Persigue y sanciona a todo banco internacional que ose realizar transferencias de instituciones cubanas u otorgar créditos para el pago de suministros (2). Las sanciones de EEUU acabaron, en cinco años, con el 90 % de la producción petrolera de Venezuela, antaño principal suministrador de combustible a Cuba.

Además, la Casa Blanca ha conseguido impactar todas y cada una de las fuentes de ingreso de divisas de Cuba: el envío de remesas de la emigración cubana estuvo prohibido durante más tres años (3); el turismo europeo a Cuba ha caído por penalizaciones de visado, mientras el estadounidense sigue cerrado a cal y canto (4); y la aplicación integral de la Ley Helms-Burton ha cortado de raíz el flujo de inversión extranjera a Cuba (5).

Añadamos a todo esto el encarecimiento de todas las importaciones cubanas por el tradicional embargo comercial de EEUU; las penalizaciones y presiones a empresas y países que comercien con la Isla; o la imposibilidad de que Cuba acceda a créditos para el desarrollo, para modernizar, por ejemplo, su sistema eléctrico, debido al voto preferente de EEUU en el Banco Mundial o el Banco Interamericano de Desarrollo (6).

La crisis eléctrica que sufre Cuba es consecuencia de la suma de estos elementos. Pero no encontrarán ni una sola mención a ellos en la prensa corporativa internacional. Una parte de esta prensa, nos describe la situación cubana tal como es, sin duda (7). Una realidad dramática, límite, insostenible. Pero, ¿y de las causas, de la política criminal que ha conducido a esta situación (8)? Ni una sílaba (9).

Otra parte de los medios toma partido… para avalar el crimen. Es el caso del diario “El País”, cuya especialista en el tema Cuba es Carla Gloria Colomé quien, antes, trabajó a sueldo del Gobierno de EEUU en el medio El Estornudo (10) (11). Nos habla con suficiencia de “décadas de falta de inversión”, de un “sistema eléctrico obsoleto” que “depende todavía de los combustibles fósiles”, como si esto fuera una decisión burocrática o caprichosa de La Habana (12). Todo, para tapar la guerra económica impuesta por el Gobierno que pagó su salario durante años.

Otro medio español, El Confidencial, menciona ciertas razones de la crisis (13). Una, el petróleo venezolano. “Caracas ya no es capaz de enviar a La Habana ni el 50%” de lo que enviaba, nos dice. Pero, ¿por qué no explica que ya no lo puede hacer porque el bloqueo de EEUU acabó con el 90 % de su producción y de sus ingresos (14)? Dos, el turismo. “El régimen cubano ha perdido gran parte de su liquidez financiera debido a la decadencia del turismo, una de sus principales fuentes de ingresos”. Pero, ¿por qué calla sobre una de las razones fundamentales, la penalización de EEUU a los turistas europeos que visitan la Isla?

Silenciar la guerra económica que sufre Cuba es la única forma de justificarla, y así endosar sus consecuencias a “65 años de gestión comunista” o a la “centralización económica” (curiosamente, cuando esta es menor que nunca en la historia, tras un proceso de apertura al sector privado) (15).

Y, en todo esto, hay medios que ya dejan caer la siguiente línea de ataque: la supuesta represión. La advertencia del presidente Miguel Díaz-Canel de que no va a permitir „hechos vandálicos“, aprovechando el apagón, de ocurrir en otro país, sería narrada como la actuación normal de un Estado en defensa de las propiedades públicas o privadas. Pero si es en Cuba la cosa cambia: se nos dice que “El régimen (…) amenazó con aumentar la represión en contra de quienes protesten” (16) o que “el Gobierno advierte que no tolerará protestas” (17).

El pueblo cubano sufre una guerra despiadada, con el aval de los medios internacionales. Una guerra que jamás había alcanzado semejante intensidad. Por eso, es necesario activar, más que nunca, la solidaridad del mundo entero. Para parar los pies a los criminales… y a sus órganos de propaganda (18).

Traduzione: Francesco Monterisi

Crisi elettrica a Cuba: il volto nascosto

Il Dipartimento del Tesoro USA perseguita e sanziona le compagnie di navigazione che trasportano combustibile alle centrali termoelettriche di Cuba (1).

Perseguita e sanziona qualsiasi banca internazionale che osi effettuare trasferimenti per istituzioni cubane o concedere crediti per il pagamento di forniture (2). Le sanzioni USA hanno distrutto, in 5 anni, il 90% della produzione petrolifera del Venezuela, un tempo principale fornitore di combustibile a Cuba.

Inoltre, la Casa Bianca è riuscita a colpire ciascuna delle fonti di ingresso in valuta estera di Cuba: l’invio di rimesse dall’emigrazione cubana è stato vietato per più di 3 anni (3); il turismo europeo a Cuba è diminuito a causa delle penalizzazioni per i visti, mentre quello USA è ancora totalmente chiuso (4); e l’applicazione integrale della Legge Helms-Burton ha tagliato drasticamente il flusso di investimenti stranieri verso Cuba (5).

A tutto questo aggiungiamo l’aumento del costo delle importazioni cubane a causa del tradizionale embargo commerciale USA; le penalizzazioni e le pressioni su aziende e paesi che commerciano con l’isola; o l’impossibilità per Cuba di accedere a crediti per lo sviluppo, per modernizzare, ad esempio, il suo sistema elettrico, a causa del voto prevalente degli USA nella Banca Mondiale o nella Banca Interamericana di Sviluppo (6).

La crisi elettrica che Cuba sta soffrendo è il risultato della somma di questi elementi. Ma non troverete alcun riferimento a tutto ciò nella stampa internazionale corporativa. Una parte di questa stampa ci descrive la situazione cubana così com’è, senza dubbio (7). Una realtà drammatica, limite, insostenibile. Ma, per quanto riguarda le cause, la politica criminale che ha portato a questa situazione (8)? Neppure una parola (9).

Un’altra parte dei media prende posizione… per avallare il crimine. È il caso del quotidiano “El País”, la cui esperta in materia cubana è Carla Gloria Colomé che, in precedenza, lavorava per il governo USA nel media El Estornudo (10) (11). Ci parla con sufficienza di “decenni di mancanza di investimenti”, di un “sistema elettrico obsoleto” che “dipende ancora dai combustibili fossili”, come se ciò fosse una decisione burocratica o capricciosa de L’Avana (12). Tutto, per coprire la guerra economica imposta dal governo che ha pagato il suo stipendio per anni.

Un altro media spagnolo, El Confidencial, menziona alcune ragioni della crisi (13). Una, il petrolio venezuelano. “Caracas non è più in grado di inviare all’Avana nemmeno il 50% di ciò che inviava”, ci dice. Ma perché non spiega che non può più farlo perché il blocco USA ha distrutto il 90% della sua produzione e dei suoi introiti (14)? Due, il turismo. “Il regime cubano ha perso gran parte della sua liquidità finanziaria a causa del declino del turismo, una delle sue principali fonti di ingresso”. Ma perché tace su una delle ragioni fondamentali, la penalizzazione degli USA ai turisti europei che visitano l’isola?

Silenziare la guerra economica che Cuba sta soffrendo è l’unico modo per giustificarla, e così attribuire le sue conseguenze a “65 anni di gestione comunista” o alla “centralizzazione economica” (curiosamente, quando questa è minore che mai nella storia, dopo un processo di apertura al settore privato) (15).

E, in tutto questo, ci sono media che lasciano già trapelare la seguente linea di attacco: la presunta repressione. L’avvertimento del presidente Miguel Díaz-Canel che non permetterà „atti vandalici“, sfruttando il blackout, se si verificassero in un altro paese, verrebbe narrato come la normale azione di uno Stato in difesa delle proprietà pubbliche o private. Ma se succede a Cuba la questione cambia: ci viene detto che “Il regime (…) ha minacciato di aumentare la repressione contro coloro che protestano” (16) o che “il Governo avverte che non tollererà proteste” (17).

Il popolo cubano soffre una guerra spietata, con l’avallo dei media internazionali. Una guerra che non ha mai raggiunto simile intensità. Per questo è necessario attivare, più che mai, la solidarietà del mondo intero. Per fermare i criminali… e i loro organi di propaganda (18).

Το κρυφό πρόσωπο της κρίσης ηλεκτρικής ενέργειας στην Κούβα

José Manzaneda, συντονιστής του Cubainformación, Ελληνικοί υπότιτλοι: La Red Solid@ria Griega – Το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ καταδιώκει και επιβάλλει κυρώσεις σε ναυτιλιακές εταιρείες που μεταφέρουν καύσιμα στα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια της Κούβας (1).

Καταδιώκει και επιβάλλει κυρώσεις σε κάθε διεθνή τράπεζα που τολμά να πραγματοποιεί μεταφορές από κουβανικούς οργανισμούς ή να χορηγεί πιστώσεις για την πληρωμή προμηθειών (2). Μέσα σε πέντε χρόνια, οι κυρώσεις των ΗΠΑ εξάλειψαν το 90 % της παραγωγής πετρελαίου της Βενεζουέλας, που κάποτε ήταν ο κύριος προμηθευτής καυσίμων της Κούβας.

Επιπλέον, ο Λευκός Οίκος κατόρθωσε να επηρεάσει κάθε μία από τις πηγές εσόδων της Κούβας σε συνάλλαγμα: η αποστολή εμβασμάτων από Κουβανούς μετανάστες απαγορεύτηκε για περισσότερα από τρία χρόνια (3), ο ευρωπαϊκός τουρισμός προς την Κούβα μειώθηκε λόγω των κυρώσεων για τις βίζες, ενώ ο βορειοαμερικανικός τουρισμός παραμένει σταθερά κλειστός (4), και η συνολική εφαρμογή του νόμου Helms-Burton σταμάτησε εν τη γενέσει της τη ροή ξένων επενδύσεων προς την Κούβα (5).

Προσθέστε σε όλα αυτά την αύξηση της τιμής όλων των κουβανικών εισαγωγών λόγω του παραδοσιακού εμπορικού εμπάργκο των ΗΠΑ, τις κυρώσεις και τις πιέσεις στις εταιρείες και τις χώρες που συναλλάσσονται με το νησί ή την αδυναμία πρόσβασης της Κούβας σε αναπτυξιακά δάνεια για τον εκσυγχρονισμό, για παράδειγμα, του συστήματος ηλεκτροδότησης, λόγω της προνομιακής ψήφου των ΗΠΑ στην Παγκόσμια Τράπεζα ή τη Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης (6).

Η κρίση της ηλεκτρικής ενέργειας στην Κούβα είναι το αποτέλεσμα του αθροίσματος αυτών των στοιχείων. Αλλά δεν θα βρείτε ούτε μια αναφορά σε αυτά στα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ. Μέρος αυτού του Τύπου περιγράφει την κατάσταση στην Κούβα αναμφίβολα, όπως ακριβώς είναι (7). Μια δραματική, οριακή, μη βιώσιμη πραγματικότητα. Τι γίνεται όμως με τις αιτίες, την εγκληματική πολιτική που οδήγησε σε αυτή την κατάσταση (8); Ούτε μια συλλαβή (9).

Ένα άλλο τμήμα ΜΜΕ παίρνει θέση… για να υποστηρίξει το έγκλημα. Αυτή είναι η περίπτωση της εφημερίδας «El País», της οποίας η ειδικός για την Κούβα είναι η Κάρλα Γκλόρια Κολομέ, η οποία στο παρελθόν εργαζόταν για την κυβέρνηση των ΗΠΑ στο μέσο El Estornudo (10) (11). Μιλάει αυτάρεσκα για «δεκαετίες έλλειψης επενδύσεων», για ένα «απαρχαιωμένο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας» που «εξακολουθεί να εξαρτάται από τα ορυκτά καύσιμα», σαν να επρόκειτο για μια γραφειοκρατική ή αλλοπρόσαλλη απόφαση της Αβάνας (12). Όλα αυτά για να καλύψει τον οικονομικό πόλεμο που επέβαλε η κυβέρνηση που πλήρωνε τον μισθό της επί χρόνια.

Ένα άλλο ισπανικό μέσο ενημέρωσης, το El Confidencial, αναφέρει ορισμένους λόγους για την κρίση (13). Ένας από αυτούς είναι το πετρέλαιο της Βενεζουέλας. «Το Καράκας δεν είναι πλέον σε θέση να στέλνει στην Αβάνα ούτε το 50%» αυτού που έστελνε παλαιότερα, αναφέρει. Αλλά γιατί δεν εξηγεί ότι δεν μπορεί πλέον να το κάνει επειδή ο αποκλεισμός των ΗΠΑ εξαφάνισε το 90% της παραγωγής και των εσόδων της (14); Δεύτερον, ο τουρισμός. «Το καθεστώς της Κούβας έχει χάσει μεγάλο μέρος της οικονομικής του ρευστότητας λόγω της πτώσης του τουρισμού, μιας από τις κύριες πηγές εσόδων του». Γιατί όμως σιωπά για έναν από τους βασικούς λόγους, την τιμωρία από τις ΗΠΑ των Ευρωπαίων τουριστών που επισκέπτονται το νησί;

Η αποσιώπηση του οικονομικού πολέμου που υφίσταται η Κούβα είναι ο μόνος τρόπος για να δικαιολογηθεί, και έτσι να αποδοθούν οι συνέπειες του σε «65 χρόνια κομμουνιστικής διαχείρισης» ή στον «οικονομικό συγκεντρωτισμό» (περιέργως, όταν αυτός είναι χαμηλότερος από ποτέ στην ιστορία, μετά από μια διαδικασία ανοίγματος στον ιδιωτικό τομέα) (15).

Και σε όλα αυτά, υπάρχουν μέσα ενημέρωσης που ήδη ρίχνουν την επόμενη γραμμή επίθεσης: την υποτιθέμενη καταστολή. Η προειδοποίηση του προέδρου Μιγκέλ Ντιας-Κανέλ ότι δεν θα επιτρέψει «πράξεις βανδαλισμού», όσων το επιχειρήσουν εκμεταλλευόμενοι το μπλακ-άουτ, αν αυτό συνέβαινε σε άλλη χώρα, θα περιγραφόταν ως η συνήθης δράση ενός κράτους για την υπεράσπιση της δημόσιας ή ιδιωτικής περιουσίας. Αν όμως συμβαίνει στην Κούβα, τα πράγματα αλλάζουν: μας λένε ότι «το καθεστώς (…) απείλησε να αυξήσει την καταστολή εναντίον όσων διαμαρτύρονται» (16) ή ότι «η κυβέρνηση προειδοποιεί ότι δεν θα ανεχθεί τις διαμαρτυρίες» (17).

Ο κουβανικός λαός υφίσταται έναν ανελέητο πόλεμο, με την υποστήριξη των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Έναν πόλεμο που δεν έχει ξαναφτάσει σε τέτοια ένταση. Γι‘ αυτό είναι απαραίτητο, περισσότερο από ποτέ, να ενεργοποιήσουμε την αλληλεγγύη όλου του κόσμου. Για να σταματήσουμε τους εγκληματίες… και τα όργανα προπαγάνδας τους (18).

Elektrizitätskrise in Kuba: das verborgene Gesicht

Übersetzung und Untertitel: Corinna Mommert

Das US-Finanzministerium verfolgt und bestraft Reedereien, die Treibstoff transportieren zu den thermoelektrischen Kraftwerken Kubas (1).

Espace „Leçons de manipulation“ sur Cubainformación TV

Coordination des sous-titres : Antonio Garcia Moreno.

Traduction : Rose-Marie LOU

Crise électrique à Cuba : la face cachée

José Manzaneda, coordinateur de Cubainformación.

– Le Département du Trésor des USA poursuit et sanctionne les compagnies maritimes qui transportent du carburant vers les centrales thermoélectriques de Cuba (1).
Il Poursuit et sanctionne toute banque internationale qui ose effectuer des virements d’institutions cubaines ou accorder des crédits pour le paiement de fournitures (2). Les sanctions des USA ont détruit, en cinq ans, 90 % de la production pétrolière du Venezuela, autrefois principal fournisseur de combustible pour Cuba.

Qui plus est, la Maison Blanche a réussi à impacter toutes les sources d’importation de devises de Cuba : l’envoi d’envois de fonds par l’émigration cubaine a été interdit pendant plus de trois ans (3); le tourisme européen vers Cuba est tombé en raison de la pénalisation des visas, tandis que le tourisme étatsunien reste fermé à double tour (4); et l’application intégrale de la loi Helms-Burton a coupé à la racine le flux des investissements étrangers vers Cuba (5).

Ajoutons à tout cela la hausse des prix de toutes les importations cubaines en raison de l’embargo commercial traditionnel des États-Unis ; les pénalités et pressions sur les entreprises et pays qui commercent avec l’île ; ou l’impossibilité pour Cuba d’accéder aux crédits pour le développement, pour la modernisation, par exemple, de son système électrique, en raison du vote préférentiel des USA à la Banque mondiale ou à la Banque interaméricaine de développement (6).

La crise électrique que connaît Cuba est le résultat de la somme de ces éléments. Mais vous n’en trouverez pas une seule mention dans la presse internationale. Une partie de cette presse nous décrit la situation cubaine telle qu’elle est, sans aucun doute (7). Une réalité dramatique, limite insoutenable. Mais, sur les causes, sur la politique criminelle qui a conduit à cette situation (8) ? Pas un mot (9).

Une autre partie des médias prend parti… pour cautionner le crime. Tel est le cas du journal „El Pais“, dont la spécialiste sur le thème de Cuba est Carla Gloria Colomé qui, auparavant, travaillait pour le gouvernement des USA dans le média El Estornudo (10) (11). Elle nous parle avec suffisance de „décennies de manque d’investissement“, d’un „système électrique obsolète“ qui „dépend encore des combustibles fossiles“, comme s’il s’agissait d’une décision bureaucratique ou capricieuse de La Havane (12). Tout, pour cacher la guerre économique imposée par le gouvernement qui a payé son salaire pendant des années.

Un autre média espagnol, El Confidencial, mentionne certaines raisons de la crise (13). La première est le pétrole vénézuélien. „Caracas n’est même plus capable d’envoyer à La Havane 50%“ de ce qu’elle envoyait, nous dit-il. Mais pourquoi n’explique-t-on pas qu’elle ne peut plus le faire parce que le blocus des USA a tué 90 % de sa production et de ses revenus (14) ? La deuxième est le tourisme. „Le régime cubain a perdu une grande partie de ses liquidités financières en raison du déclin du tourisme, l’une de ses principales sources de revenus“. Mais pourquoi ne pas parle-t-il pas de l’une des raisons fondamentales, la pénalisation par les USA des touristes européens qui visitent l’île ?

Passer sous silence la guerre économique que subit Cuba est la seule façon de la justifier, et ainsi faire endosser ses conséquences à „65 ans de gestion communiste“ ou à la „centralisation économique“ (Curieusement, alors que cette dernière est plus faible que jamais dans l’histoire, après un processus d’ouverture au secteur privé) (15).

Et, après tout ça, il y a des médias qui lancent déjà la ligne d’attaque suivante : la soi-disant répression. L’avertissement du président Miguel Díaz-Canel qu’il ne permettra pas d’“actes de vandalisme“ profitant de la panne d’électricité, dans tout autre pays, serait présenté comme l’action normale d’un État pour défendre les biens publics ou privés. Mais si cela se passe à Cuba, c’est différent : on nous dit que „le régime (…) a menacé d’accroître la répression contre ceux qui protestent“ (16) ou que „le gouvernement avertit qu’il ne tolèrera pas de manifestations“ (17).

Le peuple cubain subit une guerre impitoyable, avec l’aval des médias internationaux. Une guerre qui n’avait jamais atteint une telle intensité. Il faut donc activer, plus que jamais, la solidarité du monde entier. Pour couper l’herbe sous le pied des criminels… et de leurs organes de propagande (18).

(1) https://portalportuario.cl/estados-unidos-sanciona-a-navieras-que-transportan-petroleo-venezolano-a-cuba/

(2) https://www.wola.org/es/analisis/costo-humano-inclusion-cuba-lista-estados-patrocinadores-terrorismo/

(3) https://www.france24.com/es/minuto-a-minuto/20220205-gobierno-de-biden-eval%C3%BAa-pagos-digitales-para-env%C3%ADo-de-remesas-a-cuba

(4) https://www.abc.es/recreo/pareja-espanoles-pide-ayuda-problemas-tras-viajar-cuba-20240412144402-nt.html

(5) https://www.cubainformacion.tv/especiales/20240620/109848/109848-inversion-en-cuba-bajo-fuego-mediatico-italiano-english-deutsch-ellinika

(6) https://www.cubainformacion.tv/opinion/20210809/92699/92699-sos-bloqueo-cuba-italiano

(7) https://www.lasexta.com/noticias/internacional/cuba-prepara-llegada-huracan-oscar-medio-apagon-nacional_2024102067155583596dfb0001cb120c.html

(8) https://www.antena3.com/noticias/mundo/cuba-vive-apagon-electrico-total-despues-colapso-infraestructuras-agravado-huracan-oscar_202410216715effee2e54f000187664f.html

(9) https://www.france24.com/es/am%C3%A9rica-latina/20241021-cuba-permanece-a-oscuras-tras-la-llegada-del-hurac%C3%A1n-oscar-a-la-isla

(10) https://revistaelestornudo.com/author/carla/

(11) https://revistaelestornudo.com/el-estornudo-dinero-periodismo-independiente-cuba/

(12) https://elpais.com/internacional/2024-10-19/cuba-un-sistema-electrico-obsoleto-sin-inversion-y-dependendiente-del-petroleo-importado.html

(13) https://www.elconfidencial.com/mundo/2024-10-19/cuba-en-la-oscuridad-tras-un-gran-apagon-en-todo-el-pais_3986553/

(14) https://www.cubainformacion.tv/especiales/20231201/106128/106128-las-contramedidas-del-gobierno-y-la-resiliencia-del-pueblo-han-hecho-fracasar-la-guerra-contra-venezuela-franco-vielma

(15) http://www.cubadebate.cu/especiales/2023/06/30/angeles-o-demonios-diez-preguntas-necesarias-sobre-las-mipymes-en-cuba/

(16) https://www.infobae.com/america/america-latina/2024/10/21/el-regimen-de-cuba-amenazo-con-aumentar-la-represion-en-contra-de-quienes-protesten-por-el-apagon-total-en-la-isla/

(17) https://www.elperiodico.com/es/internacional/20241021/nuevo-corte-masivo-luz-provoca-109931549

(18) https://www.cubainformacion.tv/solidaridad/20241021/111962/111962-el-mesc-reafirma-su-solidaridad-con-cuba-ante-la-crisis-energetica-y-el-paso-del-huracan-oscar-y-denuncia-el-criminal-bloqueo-de-eeuu

Crise de eletricidade em Cuba : A Face Oculta

Tradução de Carmen Diniz

O Departamento do Tesouro dos EUA está perseguindo e sancionando as empresas de navegação que levam combustível para as usinas termoelétricas de Cuba (1).

Ele persegue e sanciona qualquer banco internacional que se atreva a fazer transferências de instituições cubanas ou conceder créditos para o pagamento de suprimentos (2). Em cinco anos, as sanções dos EUA eliminaram 90% da produção de petróleo da Venezuela, que já foi o principal fornecedor de combustível para Cuba.

Além disso, a Casa Branca conseguiu afetar todas e cada uma das fontes de renda de moeda estrangeira de Cuba: o envio de remessas de emigrantes cubanos foi proibido por mais de três anos (3); o turismo europeu para Cuba caiu devido às penalidades de visto, enquanto o turismo dos EUA permanece firmemente fechado (4); e a aplicação integral da Lei Helms-Burton cortou pela raiz o fluxo de investimento estrangeiro para Cuba (5).

Acrescente a tudo isso o aumento do preço de todas as importações cubanas devido ao tradicional bloqueio comercial dos EUA; as penalidades e a pressão sobre as empresas e os países que comercializam com a ilha; e a impossibilidade de Cuba acessar empréstimos de desenvolvimento para modernizar, por exemplo, seu sistema elétrico, devido ao voto preferencial dos EUA no Banco Mundial ou no Banco Interamericano de Desenvolvimento (6).

A crise de eletricidade em Cuba é o resultado da soma desses elementos. Mas você não encontrará uma única menção a eles na imprensa corporativa internacional. Parte dessa imprensa descreve a situação cubana como ela é, sem dúvida alguma (7). Uma realidade dramática, limítrofe e insustentável. Mas e as causas, a política criminosa que levou a essa situação (8)? Nem uma sílaba (9).

Outra parte da mídia toma partido… para endossar o crime. É o caso do jornal “El País”, cuja especialista em Cuba é Carla Gloria Colomé, que anteriormente trabalhou para o governo dos EUA na mídia El Estornudo (10) (11). Ela fala presunçosamente de “décadas de falta de investimento”, de um “sistema elétrico obsoleto” que “ainda depende de combustíveis fósseis”, como se isso fosse uma decisão burocrática ou caprichosa de Havana (12). Tudo isso para encobrir a guerra econômica imposta pelo governo que pagou seu salário durante anos.

Outro meio de comunicação espanhol, El Confidencial, menciona alguns motivos para a crise (13). Um deles é o petróleo venezuelano. “Caracas não consegue mais enviar a Havana nem 50%” do que costumava enviar, diz ele. Mas por que ele não explica que não pode mais fazer isso porque o bloqueio dos EUA eliminou 90% de sua produção e renda (14)? Segundo, o turismo. “O regime cubano perdeu grande parte de sua liquidez financeira devido ao declínio do turismo, uma de suas principais fontes de renda”. Mas por que ele se cala sobre um dos motivos fundamentais, a penalização dos EUA aos turistas europeus que visitam a ilha?

Silenciar a guerra econômica sofrida por Cuba é a única maneira de justificá-la e, assim, atribuir suas consequências aos “65 anos de gestão comunista” ou à “centralização econômica” (curiosamente, quando esta é a mais baixa da história, após um processo de abertura ao setor privado) (15).

E, em tudo isso, alguns meios de comunicação já estão lançando a próxima linha de ataque: a suposta repressão. A advertência do presidente Miguel Díaz-Canel de que não permitirá “atos de vandalismo”, aproveitando-se do apagão, se ocorresse em outro país, seria descrita como a ação normal de um Estado em defesa da propriedade pública ou privada. Mas se for em Cuba, as coisas mudam: somos informados de que “o regime (…) ameaçou aumentar a repressão contra aqueles que protestarem” (16) ou que “o governo adverte que não tolerará protestos” (17).

O povo cubano está sofrendo uma guerra impiedosa, com o apoio da mídia internacional. Uma guerra que nunca antes alcançou tal intensidade. É por isso que é necessário, mais do que nunca, ativar a solidariedade do mundo inteiro. Para deter os criminosos… e seus órgãos de propaganda (18).

Visita las redes sociales de Cubainformación:

Facebook: https://www.facebook.com/cubainformacion
X (Twitter): https://twitter.com/cubainformacion
@cubainformacion
Instagram: https://www.instagram.com/cubainformacion/
YouTube: https://www.youtube.com/user/CubainformacionTV/videos
TikTok: https://www.tiktok.com/@cubainformacion.tv
Canal de Telegram: https://t.me/cubainformacion
Canal de WhatsApp: https://whatsapp.com/channel/0029Va9YFa43bbV3qiotA40d
Canal de Ivoox: https://go.ivoox.com/sq/2458497
Hazte socia-o de Cubainformación: https://cubainformacion.tv/campaigns/yotambiensoyci/donativo

Netzwerk Cuba – informationsbüro – e.V.

Solidarität ist die Zärtlichkeit der Völker (Che Guevara)

Crisis eléctrica en Cuba: la cara oculta (+Italiano/Ελληνικά/Deutsch/Français/Português)

Elektrizitätskrise in Kuba: das verborgene Gesicht

Crisis eléctrica en Cuba: la cara oculta

Crisi elettrica a Cuba: il volto nascosto

Το κρυφό πρόσωπο της κρίσης ηλεκτρικής ενέργειας στην Κούβα

Elektrizitätskrise in Kuba: das verborgene Gesicht

Crise électrique à Cuba : la face cachée

Crise de eletricidade em Cuba : A Face Oculta

Anstehende Veranstaltungen

Berlin: Tagung/Konferenz : 100 Jahre Fidel Castro und die Zukunft der kubanischen Revolution

Bonn: Fidel Castro. 100 Jahre Revolution

Berlin: Keine Chance für Kuba?

Leipzig: Kuba ist nicht allein! Blockade brechen! Unblock Cuba!

Berlin: Ich Fidel

Havanna: IV Simposio Internacional sobre Cooperativas Dr. Jesús Cruz Reyes In Memoriam – IV International Symposium on Cooperatives Dr. Jesús Cruz Reyes In Memoriam