Turismo a Cuba: chiavi di una guerra (Versione italiana: cliccare CC sul video, selezionare la lingua e riprodurre. Potete leggere il testo in italiano più in basso).

Τουρισμός στην Κούβα: Ζητήματα~κλειδιά ενός πολέμου (Ελληνική έκδοση: κάντε κλικ στο CC στο βίντεο, επιλέξτε γλώσσα και αναπαράγετε. Μπορείτε να διαβάσετε το ελληνικό κείμενο παρακάτω).

Tourismus nach Kuba: das Schlüsselelement eines Krieges (Für die deutsche Version bitte über dem Bildschirm „CC“ anklicken, die Sprache wählen und wiedergeben. Der deutsche Text ist auch auf dieser Seite weiter unten zu finden).

Le tourisme à Cuba : les clés d’une guerre (Version française: Appuyez sur CC sur l’écran vidéo, sélectionnez la langue et de reproduire. Texte français peut être lu ci-dessous).

Descargar vídeo en formato MP4 (Botón derecho „Guardar enlace como ….“)

En dispositivo movil mantener pulsado el enlace anterior hasta que aparezca el menú con la opción de descargar.

Ver este mismo video en YouTube

Foto de portada: Business Insider.

Coordinación de subtitulaciones: Antonio García Moreno.

Tourismus nach Kuba: das Schlüsselelement eines Krieges

Übersetzung und Untertitel: Angelika Becker

José Manzaneda, Koordinator von Cubainformación. Um den Wiederanstieg des Tourismus nach Kuba zu verhindern, hat sich die Regierung der Vereinigten Staaten nicht nur Sanktionen und spezifische Aktionen ausgedacht. Darüber hinaus kann sie mit einem kollaborierendem Netz rechnen, das mit Druck und Erpressung auf Personen und Gesellschaften in aller Welt arbeitet.

1. Erpressung von Hotelunternehmen

Zum Beispiel müssen spanische Hotelunternehmen mit Investitionen auf der Insel nicht nur juristische Angriffe ohne Beispiel ertragen, mit Dutzenden von Klagen auf Grundlage des Helms-Burton-Gesetzes (1). Darüber hinaus sind sie Ziel von geplanten Kampagnen zum Verlust von Ansehen.

Das ist der Fall bei der Gesellschaft Meliá. Anticastristische Organisationen klagen sie in Medien und Netzen an, „Komplizen der Diktatur“ zu sein und „das Überleben des kubanischen Regimes zu finanzieren“, und fordern ein Aussetzen „jeglicher neuer Investitionen oder Aktivitäten“ auf der Insel (2). Diesen Kampagnen des mafiösen Gefolges schließen sich auch bekannte Gesichter an wie der Sänger Yotuel Romero (3).

2. Druck auf die Vermarkter

Die Vermarkter von Unterkünften unterliegen ebenfalls dem Druck. So musste Airbnb 2022 eine Strafe von 91.000 Dollar an das Finanzministerium zahlen (4), Tripadvisor musste kürzlich eine besondere Boykottkampagne ertragen. Seine Sünde? Das Unternehmen hat Kuba als „bestes kulturelles Zielland in der Welt für 2024“ benannt (5).

Die digitalen Propagandamedien gegen Kuba, die von der Regierung der USA finanziert werden, klagen Tripadvisor der Komplizenschaft (…)mit dem kommunistischen Regime an, da das hübsche Bild von Kuba, das sie verkaufen, nicht der Realität entspricht, das die Kubaner täglich in den sozialen Netzwerken zeigen“ (6). Tripadvisor empfiehlt ebenfalls Städtereisen nach Indien, zu den Philipinnen, Kenia, Marrokko, Peru… (7). Aber können Sie sich vorstellen, dass Organisationen dieser Länder Druck auf Tripadvisor ausüben, weil sie „ein hübsches Bild“ vermitteln? Das können Sie nicht, solche Initiativen sind Produkte made in Miami.

3. Kampagnen gegen Influencers

Zwanzig Influencer unter Vertrag eines spanischen Tour-Operators, um den Tourismus nach Kuba zu unterstützen, waren ebenfalls Ziel von Angriffen wegen „der Weißwäsche des Bildes der Diktatur (8)(9). „Jeder Cent, der ins Land kommt (…) dient der Elite Kubas, der Regierung. Niemand im Volk profitiert vom Tourismus. Nur die Regierung, der Präsident und die Elite“ sagte die pro-yankee Youtuberin Dina Stars (10). Glauben Sie, dass sie sich das traut, denen dies ins Gesicht zu sagen, die davon leben, Zimmer an Touristen vermieten oder die in den Hotels der Insel arbeiten?

Der US-Exboxer Floyd Mayweather (11) oder die spanische Schauspielerin Carlota Boza, die mit dem gleichen Ziel nach Kuba reisten, wurden ebenfalls getadelt (12). Ihr seid „ein Instrument in den Händen einer der am meisten verhassten Diktatur in Lateinamerika“ wurde Boza vom Schauspieler Roberto San Martín angegriffen, Anstifter der Kampagne #No TravelToCuba (14) und bekennender Anhänger einer militärischen Intervention der USA in sein Geburtsland (15).

4. Investieren in Hotels und nicht in die Gesundheit?

Neben der Aussage, dass die „Einkommen bei der Regierung landen“ (16), lanciert die Kampagne gegen den Tourismus noch andere nicht weniger lügenhafte Botschaften. Zum Beispiel „dass das Regime mitten in der Krise mehr in den Tourismus investiert als in (…) Lebensmittel (17) oder in das Gesundheitswesen (18)(19). Billige Demagogie, die verschweigt, dass der Bau von Hotels größtenteils geschlossenen Verträgen und einer Investition von ausländischem Kapital entspricht; außerdem auf mittlere Sicht Deviseneinnahmen mit sich bringen werden sowohl für das Gesundheitswesen als auch für den Kauf von Lebensmitteln.

5. Verbrannte Geschäfte

Dass Kuba nach der Pandemie sich nicht so gut erholt hat wie Mexiko oder die Dominikanische Republik, ist eines der weiteren Argumente, um zu versichern, dass der Tourismus in Kuba ein „verbranntes Geschäft“ ist (20), ein „völliges Debakel“(21) oder ein Absturz für Touristen (22). Aber haben Sie auch gelesen, dass bei den beiden genannten Ländern die meisten Reisenden aus den USA kommen (die Hälfte aller), deren Bürger die Reise nach Kuba aber verboten ist (23). Oder dass das einseitige Setzen der USA von Kuba auf die Liste der Terror unterstützenden Staaten einen der Hauptmärkte Kubas, Europa, auf eindeutige Weise reduziert hat (24). Davon haben Sie nichts gelesen und werden es auch nicht.

Weil der Tourismus Kubas einem ökonomischen und medialen Krieg seitens der USA ausgesetzt ist (25) Und dies hat auch seinen theoretischen Hintergrund. Ein Artikel mit dem Titel „Wie viele Touristen könnte Kuba empfangen ohne „Revolution“ und „Kontinuität“? ist ein eindeutiges Beispiel für die mafiöse Kollaboration (26). „Ohne totalitäre Tyrannei würden Millionen von US-Amerikanern nach Kuba kommen“. Weil das „Embargo sich nicht gegen … das Volk richtet. Wenn es einen Rechtsstaat gäbe und eine Marktwirtschaft, dann wäre die Tourismus-Industrie privat, und es würde das Helms-Burton-Gesetz nicht mehr geben“. Aber „es wird keinen Tourismus im großen Stil geben (…) bis die Kubaner völlige Freiheit genießen würden. Und Schluss“.

Wir übersetzen es Ihnen: der Tourismus der USA ist wegen der Blockade verboten, und wenn es das nicht wäre, würden Tausende von Millionen Dollar ins Land kommen, das seine wirtschaftliche Entwicklung forcieren könnte; aber das das kubanische Volk weiterhin die Revolution unterstützt, müssen wir es leiden lassen, bis es seine Meinung ändert. Und dies im Namen…. der Freiheit.

Turismo a Cuba: claves de una guerra

José Manzaneda, coordinador de Cubainformación.- Para impedir que remonte el turismo de Cuba, el Gobierno de EEUU no solo ha diseñado sanciones y acciones específicas. Además, su política cuenta con una red colaboracionista, que presiona y chantajea a personas y compañías de todo el mundo.

1. Chantaje a hoteleras

Por ejemplo, las empresas hoteleras españolas con inversión en la Isla no solo sufren un ataque judicial sin precedentes, con decenas de demandas amparadas en la Ley Helms-Burton (1). Además, son blanco de planificadas campañas de desprestigio.

Es el caso de la compañía Meliá. Organizaciones anticastristas la acusan en medios y redes de ser “cómplice de la dictadura” y „financiar la supervivencia“ del “régimen cubano”, y exigen que suspenda “cualquier nueva inversión o actividad” en la Isla (2). A estas campañas de corte mafioso se unen rostros conocidos como el cantante Yotuel Romero (3).

2. Presión a comercializadoras

Las comercializadoras de alojamientos son también objeto de presión. Si Airbnb tuvo que pagar, en 2022, una sanción de 91 mil dólares al Departamento del Tesoro (4), Tripadvisor ha sufrido, recientemente, una campaña específica de boicot. ¿Su pecado? Haber nombrado a Cuba como “mejor destino cultural en el mundo para 2024” (5).

Los medios digitales de propaganda contra Cuba que financia el Gobierno de EEUU, acusan a Tripavisor de “complicidad (…) con el régimen comunista”, porque “la imagen bonita de Cuba que vende (…) no concuerda con la realidad que muestran los cubanos a diario en las redes sociales” (6). Tripadvisor también recomienda viajar a ciudades de la India, Filipinas, Kenia, Marruecos, Perú… (7). Pero ¿se imaginan que organizaciones de estos países presionaran a Tripavisor por “vender una imagen bonita” de ellos? No se lo imaginen: semejantes iniciativas son un producto made in Miami.

3. Campañas contra influencers

Veinte influencers, contratadas por un turoperador español para apoyar el turismo a Cuba, también eran objeto de ataques por “limpiar la imagen” de la “dictadura” (8) (9). “Cada centavo que entra (…) es para la élite de Cuba, para el gobierno. Nadie del pueblo se beneficia con el turismo. Solo el gobierno, el presidente y la élite”, decía la youtuber proyanki Dina Stars (10). ¿Creen Vds. que se atrevería a decirle esto, en su cara, a quienes viven de arrendar habitaciones a turistas, o a quienes trabajan en los hoteles de la Isla?

El exboxeador estadounidense Floyd Mayweather (11) o la actriz española Carlota Boza, que viajaron a Cuba con el mismo objetivo, también eran increpados (12). Eres “un instrumento en manos de una de las dictaduras más despiadadas de América Latina” (13), acusaba a Boza el actor Roberto San Martín, instigador de la campaña #NoTravelToCuba (14) y partidario confeso de la intervención militar de EEUU en su país de nacimiento (15).

4. ¿Gastar en hoteles y no en salud?

Además de que “los ingresos se los queda el gobierno” (16), la campaña contra el turismo lanza otros mensajes no menos mentirosos. Por ejemplo, que, “en plena crisis, el régimen invierte más en turismo que en (…) alimentos” (17) o que “en salud” (18) (19). Demagogia barata que oculta que la construcción de hoteles, en su mayor parte, corresponde a convenios firmes y de inversión de capital extranjero; y que, además, a mediano plazo, aportará ingresos en divisa tanto para la sanidad como para la compra de alimentos.

5. ¿Negocio quebrado?

Que Cuba, tras la pandemia, no remonte como sí lo han hecho México o la República Dominicana es otro de los argumentos para asegurar que el turismo en Cuba es un “negocio quebrado” (20) en “plena debacle” (21) o “derrumbe de turistas” (22). Pero, ¿han leído que ambos países citados tienen como principal emisor (la mitad del total) el turismo de EEUU, prohibido para Cuba (23)? ¿O que la inclusión de Cuba en la “lista de países terroristas” de EEUU ha reducido, de una manera clara, uno de los principales mercados de Cuba, el europeo (24)? Ni lo han leído, ni lo leerán.

Porque el turismo de Cuba está sometido a la guerra económica y mediática desde EEUU (25). Que tiene incluso sus teóricos. Un artículo titulado “¿Cuántos turistas recibiría Cuba sin ‚revolución‘ y ‚continuidad‘?” es un claro ejemplo de colaboracionismo mafioso (26). “Sin tiranía totalitaria millones de estadounidenses irían a Cuba”. Porque “el embargo no es contra (…) el pueblo. Si (…) hubiese un Estado de derecho y economía de mercado, la industria turística sería privada y no habría Ley Helms-Burton”. Pero “no habrá turismo en grande (…) hasta que los cubanos disfruten de plena libertad. Y punto”.

Se lo traducimos: el turismo de EEUU está prohibido por el bloqueo y, de no estarlo, a Cuba entrarían miles de millones de dólares, que activarían su desarrollo económico; pero como el pueblo cubano sigue respaldando la Revolución, debemos hacerle sufrir hasta que cambie de opinión. Eso sí: en nombre… de la Libertad.

Turismo a Cuba: chiavi di una guerra

Traduzione: Francesco Monterisi

José Manzaneda, coordinatore di Cubainformación

Per impedire che riprenda il turismo a Cuba, il governo USA non ha solo progettato sanzioni e azioni specifiche. Inoltre, la sua politica si avvale di una rete collaborazionista che pressiona e ricatta persone e compagnie di tutto il mondo.

1. Ricatto alle compagnie alberghiere

Ad esempio, le compagnie alberghiere spagnole con investimenti nell’isola non solo subiscono un attacco giudiziario senza precedenti, con decine di cause sostenute dalla Legge Helms-Burton (1). Inoltre, sono bersaglio di pianificate campagne di discredito.

È il caso della compagnia Meliá. Organizzazioni anticastriste la accusano sui media e sulle reti di essere „complice della dittatura“ e di „finanziare la sopravvivenza“ del „regime cubano“, ed esigono che sospenda „qualsiasi nuovo investimento o attività“ sull’isola (2). A queste campagne di stampo mafioso si uniscono volti noti come il cantante Yotuel Romero (3).

2. Pressione sulle agenzie di commercializzazione

Anche le agenzie di commercializzazione degli alloggi sono oggetto di pressione. Se Airbnb ha dovuto pagare, nel 2022, una sanzione di 91 mila $ al Dipartimento del Tesoro (4), Tripadvisor ha recentemente subito una campagna specifica di boicottaggio. Il suo peccato? Aver nominato Cuba come „migliore destinazione culturale del mondo per il 2024“ (5).

I media digitali di propaganda contro Cuba finanziati dal governo USA accusano Tripadvisor di “complicità (…) con il regime comunista”, perché “l’immagine bella di Cuba che vende (…) non corrisponde alla realtà che i cubani mostrano quotidianamente sulle reti sociali” (6). Tripadvisor consiglia anche viaggiare in città dell’India, Filippine, Kenya, Marocco, Perù… (7). Ma vi immaginate che organizzazioni di questi paesi facessero pressione su Tripadvisor per “vendere una bella immagine” di loro? Non ve lo immaginate: simili iniziative sono un prodotto made in Miami.

3. Campagne contro gli influencer

Venti influencer, ingaggiati da un tour operator spagnolo per promuovere il turismo a Cuba, erano anche oggetto di attacchi per “ripulire l’immagine” della “dittatura” (8) (9). “Ogni centesimo che entra (…) è per l’élite di Cuba, per il governo. Nessuno del popolo beneficia del turismo. Solo il governo, il presidente e l’élite”, diceva la youtuber filoyankee Dina Stars (10). Pensate che oserebbe dire questo, in faccia, a chi vive affittando camere ai turisti o a chi lavora negli hotel dell’isola?

Anche l’ex pugile statunitense Floyd Mayweather (11) o l’attrice spagnola Carlota Boza, che sono stati a Cuba con lo stesso obiettivo, erano criticati (12). Sei “uno strumento nelle mani di una delle dittature più spietate dell’America Latina” (13), accusava Boza l’attore Roberto San Martín, istigatore della campagna #NoTravelToCuba (14) e sostenitore confesso dell’intervento militare USA nel suo paese di nascita (15).

4. Spendere in hotel e non in salute?

Oltre a sostenere che “gli introiti vanno al governo” (16), la campagna contro il turismo lancia altri messaggi non meno menzogneri. Ad esempio che, “in piena crisi, il regime investe più nel turismo che in (…) alimenti” (17) o “in salute” (18) (19). Demagogia spicciola che nasconde che la costruzione di hotel, per la maggior parte, risponde a convenzioni firmate e a investimenti di capitale straniero; e che, inoltre, a medio termine, apporterà entrate in valuta tanto per la sanità quanto per l’acquisto di alimenti.

5. Un affare fallito?

Che Cuba, dopo la pandemia, non riprenda come hanno fatto il Messico o la Repubblica Dominicana è un altro degli argomenti per assicurare che il turismo a Cuba è un “affare fallito” (20) in “piena crisi” (21) o un “crollo dei turisti” (22). Ma avete letto che entrambi i paesi citati hanno come principale emettitore (la metà del totale) il turismo USA, vietato per Cuba (23)? O che l’inclusione di Cuba nella “lista dei paesi terroristi” degli USA ha chiaramente ridotto uno dei principali mercati di Cuba, quello europeo (24)? Non l’avete letto, né lo leggerete.

Perché il turismo di Cuba è sottoposto alla guerra economica e mediatica dagli USA (25). Che ha persino i suoi teorici. Un articolo intitolato “Quanti turisti riceverebbe Cuba senza ‚rivoluzione‘ e ‚continuità‘?” è un chiaro esempio di collaborazionismo mafioso (26). “Senza tirannia totalitaria milioni di statunitensi andrebbero a Cuba”. Perché “l’embargo non è contro (…) il popolo. Se (…) ci fosse uno stato di diritto e un’economia di mercato, l’industria turistica sarebbe privata e non ci sarebbe la Legge Helms-Burton”. Ma “non ci sarà turismo in grande (…) finché i cubani non godranno di piena libertà. Punto.”

Ve lo traduciamo: il turismo USA è proibito dal blocco e, se non lo fosse, a Cuba entrerebbero miliardi di dollari, che stimolerebbero il suo sviluppo economico; ma poiché il popolo cubano continua a sostenere la Rivoluzione, dobbiamo farlo soffrire finché non cambi idea. Questo sì, in nome… della Libertà.

Τουρισμός στην Κούβα: Ζητήματα~κλειδιά ενός πολέμου

José Manzaneda, συντονιστής του Cubainformación / Ελληνικοί υπότιτλοι: Red Solidaria Griega .- Για να εμποδίσει την ανάκαμψη του τουρισμού της Κούβας, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν έχει σχεδιάσει μόνο κυρώσεις και συγκεκριμένες δράσεις. Επιπλέον, η πολιτική της στηρίζεται σε ένα συνεργατικό δίκτυο , το οποίο ασκεί πιέσεις και εκβιασμούς σε ανθρώπους και εταιρείες σε όλο τον κόσμο.

1. Εκβιασμός των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων

Για παράδειγμα, οι ισπανικές ξενοδοχειακές εταιρείες με επενδύσεις στο νησί δεν υφίστανται μόνο μια άνευ προηγουμένου δικαστική επίθεση, με δεκάδες αγωγές βάσει του νόμου Helms-Burton (1). Αποτελούν επίσης στόχο εκστρατειών δυσφήμισης.

Αυτή είναι η περίπτωση της εταιρείας Meliá. Οι αντι-Κάστρο οργανώσεις την κατηγορούν στα ΜΜΕ και στα δίκτυα ότι είναι „συνένοχη με τη δικτατορία“ και „χρηματοδοτεί την επιβίωση“ του „κουβανικού καθεστώτος“ και απαιτούν να αναστείλει „κάθε νέα επένδυση ή δραστηριότητα“ στο νησί (2). Σε αυτές τις μαφιόζικες εκστρατείες συμμετέχουν γνωστά πρόσωπα, όπως ο τραγουδιστής Yotuel Romero (3).

2. Πίεσεις στους εμπόρους

Τα πρακτορεία ενοικίασης καταλυμάτων βρίσκονται επίσης υπό πίεση. Εάν η Airbnb αναγκάστηκε να πληρώσει πρόστιμο 91.000 δολαρίων στο Υπουργείο Οικονομικών το 2022 (4), το Tripadvisor υπέστη πρόσφατα μια συγκεκριμένη εκστρατεία μποϊκοτάζ. Το αμάρτημά της; Ανακήρυξε την Κούβα ως τον „καλύτερο πολιτιστικό προορισμό στον κόσμο για το 2024“ (5).

Τα ψηφιακά μέσα προπαγάνδας κατά της Κούβας που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ κατηγορούν το Tripavisor για „συνενοχή (…) με το κομμουνιστικό καθεστώς“, επειδή „η όμορφη εικόνα της Κούβας που πουλάει (…) δεν ταιριάζει με την πραγματικότητα που οι Κουβανοί δείχνουν καθημερινά στα κοινωνικά δίκτυα“ (6). Το Tripadvisor συνιστά επίσης ταξίδια σε πόλεις της Ινδίας, των Φιλιππίνων, της Κένυας, του Μαρόκου, του Περού… (7). Αλλά μπορείτε να φανταστείτε οργανισμούς από αυτές τις χώρες να πιέζουν το Tripavisor να „πουλήσει μια ωραία εικόνα“ τους; Μην το φανταστείτε: τέτοιες πρωτοβουλίες είναι ένα προϊόν made in Miami.

3. Εκστρατείες κατά influencers

Είκοσι influencers, που είχαν προσληφθεί από έναν ισπανικό τουριστικό πράκτορα για να υποστηρίξουν τον τουρισμό στην Κούβα, στοχοποιήθηκαν επίσης ότι „καθαρίζουν την εικόνα“ της „δικτατορίας“ (8) (9). „Κάθε δεκάρα που έρχεται (…) πηγαίνει στην ελίτ της Κούβας, στην κυβέρνηση. Κανείς από το λαό δεν επωφελείται από τον τουρισμό. Μόνο η κυβέρνηση, ο πρόεδρος και η ελίτ“, δήλωσε η φιλο γιάνκι YouTuber Dina Stars (10). Πιστεύετε ότι θα τολμούσε να το πει αυτό, κατάμουτρα, σε όσους βγάζουν τα προς το ζην νοικιάζοντας δωμάτια σε τουρίστες ή σε όσους εργάζονται στα ξενοδοχεία του νησιού;

Ο πρώην Αμερικανός πυγμάχος Floyd Mayweather (11) και η Ισπανίδα ηθοποιός Carlota Boza, που ταξίδεψαν στην Κούβα για τον ίδιο σκοπό, δέχθηκαν επίσης μομφή (12). Είστε „όργανο στα χέρια μιας από τις πιο αδίστακτες δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής“ (13), κατηγόρησε ο ηθοποιός Ρομπέρτο Σαν Μαρτίν, εμπνευστής της εκστρατείας #NoTravelToCuba (14) και δηλωμένος υποστηρικτής της στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ στη χώρα που γεννήθηκε (15).

4. Δαπάνες για ξενοδοχεία και όχι για την υγεία;

Εκτός από το γεγονός ότι „η κυβέρνηση κρατάει τα έσοδα“ (16), η αντιτουριστική εκστρατεία εξαπολύει και άλλα όχι λιγότερο ψεύτικα μηνύματα. Για παράδειγμα, ότι „εν μέσω κρίσης, το καθεστώς επενδύει περισσότερο στον τουρισμό παρά στα (…) τρόφιμα“ (17) ή „στην υγεία“ (18) (19). Φτηνή δημαγωγία που κρύβει το γεγονός ότι η κατασκευή ξενοδοχείων, ως επί το πλείστον, αντιστοιχεί σε υπογεγραμμένες συμφωνίες και επενδύσεις ξένων κεφαλαίων- και ότι, επιπλέον, μεσοπρόθεσμα, θα φέρει συνάλλαγμα τόσο για την υγεία όσο και για τις αγορές τροφίμων.

5. Xρεωκοπημένη επιχείρηση;

Το γεγονός ότι η Κούβα, μετά την πανδημία, δεν ανέκαμψε όπως το Μεξικό ή η Δομινικανή Δημοκρατία είναι ένα ακόμη επιχείρημα για τον ισχυρισμό ότι ο τουρισμός στην Κούβα είναι μια „χρεοκοπημένη επιχείρηση“ (20) σε „πλήρη κρίση“ (21) ή „τουριστική κατάρρευση“ (22). Έχουν όμως διαβάσει ότι η κύρια πηγή τουρισμού και για τις δύο χώρες που αναφέρθηκαν (το ήμισυ του συνόλου) είναι οι ΗΠΑ, οι οποίες είναι απαγορευμένες για την Κούβα (23) ; Ή ότι η συμπερίληψη της Κούβας στη „λίστα τρομοκρατών“ των ΗΠΑ έχει σαφώς μειώσει μια από τις κύριες αγορές της Κούβας, την ευρωπαϊκή αγορά (24); Δεν το έχουν διαβάσει, ούτε πρόκειται να το διαβάσουν.

Επειδή ο τουρισμός της Κούβας υπόκειται σε οικονομικό και μιντιακό πόλεμο από τις ΗΠΑ (25). Ο οποίος έχει ακόμη και τους θεωρητικούς του. Ένα άρθρο με τίτλο „Πόσους τουρίστες θα δεχόταν η Κούβα χωρίς την „επανάσταση“ και τη „συνέχεια“;“ αποτελεί σαφές παράδειγμα μαφιόζικου δωσιλογισμού (26). „Χωρίς την ολοκληρωτική τυραννία εκατομμύρια Αμερικανοί θα πήγαιναν στην Κούβα“. Διότι „το εμπάργκο δεν είναι εναντίον (…) του λαού. Αν (…) υπήρχε κράτος δικαίου και οικονομία της αγοράς, η τουριστική βιομηχανία θα ήταν ιδιωτική και δεν θα υπήρχε ο νόμος Helms-Burton“. Αλλά „δεν θα υπάρξει τουρισμός μεγάλης κλίμακας (…) μέχρι οι Κουβανοί να απολαύσουν πλήρη ελευθερία. Τόσο απλά“.

Ας το μεταφράσουμε: ο αμερικανικός τουρισμός απαγορεύεται από τον αποκλεισμό και, αν δεν ήταν, δισεκατομμύρια δολάρια θα εισέρρεαν στην Κούβα, γεγονός που θα ενεργοποιούσε την οικονομική της ανάπτυξη- αλλά επειδή ο κουβανικός λαός συνεχίζει να υποστηρίζει την επανάσταση, πρέπει να τον κάνουμε να υποφέρει μέχρι να αλλάξει γνώμη. Στο όνομα… της Ελευθερίας.

Coordination des sous-titres : Antonio Garcia Moreno.

Traduction et sous-titrage : Rose-Marie LOU

Le tourisme à Cuba : les clés d’une guerre

José Manzaneda, coordinateur de Cubainformación.

– Pour empêcher le tourisme cubain de remonter, le gouvernement des USA ne créé pas seulement des sanctions et des actions spécifiques. Qui plus est, sa politique disposed’un réseau collaborationniste qui se livre à des pressions et des chantages sur des gens et des entreprises dans le monde entier.

1. Le chantage fait aux groupes hôteliers

Par exemple, les groupes hôteliers espagnols qui investissent dans l’île ne font pas seulement l’objet d’attaques judiciaires sans précédent, avec des dizaines de plaintes couvertes par la loi Helms-Burton (1). En outre, ils sont la cible de campagnes de dénigrement planifiées.

C’est le cas de la société Meliá. Des organisations anticastristes l’accusent dans les médias et les réseaux d’être „complice de la dictature“ et de „financer la survie“ du „régime cubain“ et exigent qu’elle suspende „tout nouvel investissement ou activité“ dans l’île (2). À ces campagnes de style mafieux se joignent des visages connus comme le chanteur Yotuel Romero (3).

2. La pression sur les plateformes commerciales

Les plateformes qui commercialisent des logements sont également sous pression. Si Airbnb a dû payer, en 2022, une pénalité de 91000 dollars au Département du Trésor (4), TripAdvisor a récemment subi une campagne spécifique de boycott. Son péché ? Avoir désigné Cuba comme „meilleure destination culturelle dans le monde en 2024“ (5).

Les médias numériques de propagande contre Cuba, financés par le gouvernement des USA, accusent TripAvisor de „complicité (…) avec le régime communiste“, car „la belle image de Cuba qui est vendue (…) ne correspond pas à la réalité que montrent les Cubainsquotidiennement sur les réseaux sociaux“ (6). TripAdvisor recommande également de voyager dans les villes d’Inde, des Philippines, du Kenya, du Maroc, du Pérou… (7). Mais pouvez-vous imaginer que des organisations de ces pays fassent pression sur TripAvisor pour en „vendre une belle image“? ça n’est pas la peine : de telles initiatives sont un produit made in Miami.

3. Les campagnes contre les influenceurs

Vingt influenceurs, recrutés par un voyagiste espagnol pour soutenir le tourisme à Cuba, ont fait également l’objet d’attaques pour „nettoyer l’image“ de la „dictature“ (8) (9). „Chaque centime qui entre (…) va à l’élite de Cuba, au gouvernement. Personne dans le peuple ne tire bénéfice du tourisme. Uniquement le gouvernement, le président et l’élite“, dit la youtubeuse pro-yankee Dina Stars (10). Croyez-vousqu’elle oserait le dire en face, à ceux qui vivent de la location de chambres aux touristes, ou à ceux qui travaillent dans les hôtels de l’île?

L’ex-boxeur étatsunien Floyd Mayweather (11) ou l’actrice espagnole CarlotaBoza, qui sont venus à Cuba dans le même but, ont étés également agressés (12). Tu es „un instrument dans les mains de l’une des dictatures les plus impitoyables d’Amérique latine“ (13), a été accuséBozapar l’acteur Roberto San Martin, instigateur de la campagne #NoTravelToCuba (14) et partisan affiché de l’intervention militaire des USA dans son pays natal (15).

4. les dépenses pourles hôtels et non pour la santé?

En plus du fait que „le gouvernement garde pour lui les revenus (16), la campagne contre le tourisme lance d’autres messages non moins mensongers. Par exemple, „en pleine crise, le régime investit davantage dans le tourisme que dans (…) les denrées alimentaires“ (17) ou „la santé“ (18) (19). Démagogie bon marché qui occulte que la construction d’hôtels, pour la plupart, correspond à des accords fermes et à des investissements de capitaux étrangers; et qu’en outre, à moyen terme, ils apporteront des revenus en devises tant pour la santé que pour l’achat de nourriture.

5. L’ activité en faillite?

Que Cuba, après la pandémie, ne remonte pas comme le Mexique ou la République dominicaine, est un autre argument pour affirmer que le tourisme à Cuba est un „business en faillite“ (20) en „pleine débâcle“ (21) ou „effondrement des touristes“ (22). Mais avez-vous lu que ces deux pays ont pour principal émetteur (la moitié) les touristesétatsuniens, à qui Cuba est interdit (23)? Ou que l’inclusion de Cuba dans la „liste des pays terroristes“ des États-Unis a clairement réduit l’une des principales provenances vers Cuba, le marché européen (24)? Vous ne l’avez pas lu et vous ne le lirez pas.

Parce que le tourisme cubain est soumis à une guerre économique et médiatique depuis les Etats-Unis (25). Elle a même ses théoriciens. Un article intitulé „Combien de touristes recevrait Cuba sans ‚révolution‘ et ‚continuité'“ est un exemple clair de cette collaboration mafieuse (26). „Sans tyrannie totalitaire, des millions d’étatsuniens iraient à Cuba“. Parce que „L’embargo n’est pas contre (…) le peuple. Si (…) il y avait un Etat de droit et une économie de marché, si l’industrie touristique était privée et qu’il n’y aurait pas de loi Helms-Burton“. Mais „il n’y aura pas de tourisme à grande échelle (…) jusqu’à ce que les Cubains jouissent d’une liberté totale. Point“.

Traduisons : le tourisme des États-Unis est interdit par le blocus et, si ce n’était pas le cas, Cuba recevrait des milliards de dollars qui entraineraient son développement économique ; mais comme le peuple cubain continue à soutenir la Révolution, nous devons le faire souffrir jusqu’à ce qu’il change d’avis. Tout ça au nom… de la liberté.

Netzwerk Cuba – informationsbüro – e.V.

Solidarität ist die Zärtlichkeit der Völker (Che Guevara)

Turismo a Cuba: claves de una guerra (+Italiano/Ελληνικά/Deutsch/Français)

Tourismus nach Kuba: das Schlüsselelement eines Krieges

Turismo a Cuba: claves de una guerra

Turismo a Cuba: chiavi di una guerra

Τουρισμός στην Κούβα: Ζητήματα~κλειδιά ενός πολέμου

Le tourisme à Cuba : les clés d’une guerre

Anstehende Veranstaltungen

Berlin: Tagung/Konferenz : 100 Jahre Fidel Castro und die Zukunft der kubanischen Revolution

Berlin: Keine Chance für Kuba?

Leipzig: Kuba ist nicht allein! Blockade brechen! Unblock Cuba!

Berlin: Ich Fidel

Havanna: IV Simposio Internacional sobre Cooperativas Dr. Jesús Cruz Reyes In Memoriam – IV International Symposium on Cooperatives Dr. Jesús Cruz Reyes In Memoriam